สองเดือนต่อมาในโกดังที่ปรับปรุงใหม่หลินชีเยี่ยค่อยๆ ปิดหนังสือในมือแล้วถอนหายใจยาว เขามองไปรอบๆ พบว่าคนอื่นๆ ยังคงจมอยู่ในโลกแห่งจินตนาการ เขาจึงไม่ส่งเสียงรบกวน แต่วางหนังสือกลับลงในลังกระดาษแล้วเดินไปทางห้องครัวเงียบๆในช่วงสองเดือนนี้ เขาได้อ่านนิยายทั้งหมดในลังกระดาษ จากตอนแรกที่อ่านอย่างรวดเร็ว จนถึงตอนนี้ที่อ่านอย่างละเอียด หลินชีเยี่ยได้คุ้นเคยกับการดึงตัวเองเข้าไปในหนังสือ และสัมผัสถึงอารมณ์ความรู้สึกของตัวละคร……แม้ว่าเขายังไม่สามารถเรียนรู้เทคนิคจากหนังสือได้ แต่การอ่านอย่างสงบนิ่งในช่วงสองเดือนนี้ ทำให้สภาพจิตใจของเขาเปลี่ยนแปลงไปมากในช่วงที่ผ่านมา สิ่งลี้ลับ สาวก ศาสนจักรเทพโบราณ เทพต่างแดน……สิ่งที่เคยรุมเร้าเขามาตลอดราวกับหายไปจากโลกอย่างสมบูรณ์ ไม่ต้องวิ่งวุ่นทำภารกิจ ไม่ต้องกังวลใจ ความเครียดในสมองของเขาก็ผ่อนคลายลง จิตใจที่เคยกระวนกระวายก็ตกตะกอนลงหากจะใช้คำเดียวอธิบายชีวิตของหลินชีเยี่ยในสองเดือนนี้ ก็คือคำว่า ‘สงบ’สงบลงเพื่ออ่านหนังสือ ทำอาหาร ทำความสะอาด ฝึกฝน……ไม่รู้ว่าเป็นเพราะการเปลี่ยนแปลงทางจิตใจ หรือเพราะการฝึก ‘คลื่นพลังกระบี่’ หลินชีเยี่ยสัมผัสได้ว่าขีดจำกัดของระดับพลังในร่างกายเขาเริ่มคลายตัวลงทว่าหลินชีเยี่ยไม่ใช่คนที่ก้าวหน้ามากที่สุด แต่เป็นอันชิงอวี๋ที่ทะลวงขั้นไปแล้วเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน กลายเป็นสมาชิกคนที่สองในทีมที่พลังจิตก้าวเข้าสู่ขั้นมหาสมุทรต่อจ
