สีแดงในดวงตาจางหายไปอย่างรวดเร็ว ประกายแห่งสติผุดขึ้นในดวงตา ลูกประคำบนข้อมือเปล่งแสงสีทองอ่อนๆ มือขวาที่กำด้ามดาบแน่นค่อยๆ คลายออก……“หึๆๆ นาย……หึๆๆ ก่อน”คำพูดไม่ชัดเจนหลุดออกมาจากปากของเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่ง ร่างกายของเขายังคงสั่นเล็กน้อย กล้ามเนื้อทั่วร่างกำลังต่อสู้กับจิตสำนึกของ [ราชันทมิฬล้างผลาญ] แย่งชิงการควบคุมร่างกายไป๋หลี่พั่งพั่งเห็นภาพนี้แล้วถอนหายใจโล่งอก คว้ากิ่งไม้ข้างตัวขึ้นมา วาดวงกลมที่มุมกระดานโอเอ็กซ์อย่างรวดเร็ว“ถึงตานายแล้ว”เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งปล่อยมือออกจากด้ามดาบ คว้ากิ่งไม้ข้างตัว ยกขึ้นอย่างสั่นเทา เคลื่อนไปที่กลางกระดานวาดเครื่องหมาย ‘X’ อย่างคดเคี้ยวไป๋หลี่พั่งพั่งยกมือขึ้นอีกครั้ง วาดวงกลมที่มุมทั้งสองวาดต่อกันอีกหลายครั้ง ในที่สุดไป๋หลี่พั่งพั่งก็ยกมือขึ้น วาดวงกลมอีกอัน วงกลมสามวงเรียงกันเป็นเส้นตรง คว้าชัยชนะในที่สุด“ชนะแล้ว” ไป๋หลี่พั่งพั่งยิ้มกว้าง เงยหน้ามองเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งฝั่งตรงข้าม สีหน้าพลันแข็งค้างเมื่อเห็นว่าเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งมองดูกระดานโกเอ็กซ์บนพื้น แล้วหันไปมองไป๋หลี่พั่งพั่งคล้ายจะโกรธอยู่บ้างมือขวาออกแรงบีบอย่างแรง หักกิ่งไม้ในมือออกเป็นสองท่อนทันทีแคร็ก!ทันใดนั้น สติในดวงตาของเฉาเยวียนผู้คลุ้มก็จางหายไปราวกับสายน้ำ แสงพุทธะบนข้อมือพลันถูกจิตสังหารกดทับ พลังอาฆาตสีดำพลุ่งพล่านระเบิดออกมาอย่างรุนแรง!“ให้ตายสิ! เหล่าเฉา! เล่น
