ารกิจครั้งนี้นายคงเข้าร่วมไม่ได้……”“ภารกิจครั้งนี้เกี่ยวข้องกับผีเหรอ?” ลำดับเก้าจับประเด็นสำคัญได้ทันทีลำดับเจ็ดไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่หมุนตัว ร่างบางอ้อนแอ้นเดินเข้าไปในห้องด้านหลัง เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบกับพื้นกระเบื้อง ดังก้องไปทั่วระเบียงที่เงียบสงัด“พาเพื่อนตัวน้อยข้างนายเข้ามาด้วยกันสิ”เสิ่นชิงจู่เลิกคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก เขาเดินเข้าไปในห้องนั้นพร้อมกับลำดับเก้าที่อยู่ข้างๆภายในห้องกว้างกว่าที่เขาคิดไว้มาก และเมื่อเทียบกับซากปรักหักพังด้านนอก ข้าวของเครื่องใช้ในนี้ยังค่อนข้างสมบูรณ์ ตรงกลางห้องที่เต็มไปด้วยมอสมีโต๊ะไม้ยาวขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ข้างโต๊ะมีชายร่างผอมแห้งนั่งเงียบๆ อยู่คนหนึ่งเมื่อเห็นทั้งสองเดินเข้ามา เขาก็เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วชำเลืองไปทางอื่น“ลำดับสาม” ลำดับเก้าเห็นชายคนนั้นแล้วเลิกคิ้ว จากนั้นก็มองไปที่มุมห้อง ตรงนั้นมีชายหนุ่มอายุราวยี่สิบต้นๆกำลังมองออกไปนอกหน้าต่าง “นั่นคือ……”“เด็กใหม่ที่ท่านพร่ำรำพันพามา แทนที่ของเหล่าหาน ตอนนี้เป็นลำดับสิบสอง” ลำดับเจ็ดอธิบายอย่างเหมาะสมชายหนุ่มคนนั้นหันกลับมา สายตาค่อยๆ เคลื่อนผ่านลำดับเก้าอย่าง แล้วหยุดลงที่เสิ่นชิงจู่ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยเปล่งประกายอันตราย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่“เด็กใหม่……” ลำดับเก้าพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “นั่นหมายความว่า นอกจากลำดับหนึ่ง สมาชิกทั้งหมดของสาวกที่มีอยู่ในปัจจุบันก็มาพร้อมหน้า
