ี “ฉันไม่ได้พูดถึงตัวเอง ฉันหมายถึงเพื่อน……”“อ๋อ ใช่ๆ เพื่อน!” ทุกคนพยักหน้าหงึกหงักเหมือนตำข้าวหลินชีเยี่ย “…”เด็กหนุ่มไม่อยากเถียงกับพวกเขาอีก เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อครู่นี้รู้สึกว่าตัวเองเหมือนจับประเด็นสำคัญอะไรบางอย่างได้……“พั่งพั่ง เมื่อกี้นายพูดว่าอะไรนะ?”ไป๋หลี่พั่งพั่งงุนงงเล็กน้อย “อ๋อ ใช่ๆ เพื่อน!”“……ประโยคก่อนหน้านั้น”“อ๋อ ผมบอกว่า ตอนนี้เทคโนโลยีก้าวหน้าขนาดนี้ สามารถวิดีโอคอลกันได้ไง? หรือไม่ก็เขียนจดหมายก็ได้”“เขียนจดหมาย……” หลินชีเยี่ยเหมือนจะนึกอะไรออก ดวงตาค่อยๆ เปล่งประกาย
