นอกโกดังหลินชีเยี่ยและเจียหลานยืนอยู่บนพื้นที่โล่งกว้างเจียหลานถือทวนสีทองในมือ สวมเสื้อคลุมสีน้ำเงินเข้ม สะพายธนูไม้ไว้ด้านหลัง ผมสีดำยาวสลวยตกลงมาถึงเอวดวงตาคมกริบกวาดมองรอบๆ ที่ไร้ผู้คน ก่อนจะจับจ้องไปที่หลินชีเยี่ยที่ยืนอยู่ตรงหน้าหลินชีเยี่ยยืนอยู่ในชุดดำ จ้องมองเธอด้วยสายตาจริงจังเธอดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง ใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ ก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเองอย่างเงียบงัน ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่หลินชีเยี่ยถือดาบตรงในมือข้างหนึ่ง และอีกมือหนึ่งถือ [จั่นไป๋] จ้องมองเจียหลานที่อยู่ตรงหน้าอย่างจริงจังฉันจะเอาชนะเธอได้ยังไง?พูดถึงตรงนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาต้องสู้กับอีกฝ่ายแบบตัวต่อตัว ‘อมตะ’ ของเธอเป็นอาวุธลับของทีมมาโดยตลอดแต่ตอนนี้ถึงคราวที่ตัวเองต้องเผชิญหน้ากับเจียหลาน หลินชีเยี่ยถึงได้รู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างยากเย็นเหลือเกินถ้าเป็นก่อนที่เจียหลานจะได้รับ [วิมาน] มา หลินชีเยี่ยอาจจะไม่ถึงกับเอาชนะเธอได้ แต่อย่างน้อยก็สามารถกักขังเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้เธอมีทวนยาวที่มีพลังโจมตีสูงสุดอยู่ในมือ ระดับความยากก็เพิ่มขึ้นหลายเท่าในทันทีการต่อสู้ครั้งนี้ คงไม่ง่ายเลย……“เจียหลาน” หลินชีเยี่ยเอ่ยอย่างจริงจัง “ฉันจะเริ่มแล้วนะ”เจียหลานชะงักไปครู่หนึ่งในวินาถัดมา ร่างของหลินชีเยี่ยก็พุ่งทะยานไปหาเจียหลานอย่างรวดเร็วราวกับอัสนี!ในที่สุดเจียหลานก็ได้สติกลับมาจากจินตนาการแปลกๆ ดูเหมือนจะโ
