าแล้ว แต่ถ้านายหมายถึงทีมที่ไม่มีชื่อนี้……ก็ได้อยู่”“งั้นผมขอสมัครครับ!” ไป๋หลี่พั่งพั่งเอ่ยอย่างตื่นเต้น “ผมจะไปเขียนใบสมัครเดี๋ยวนี้ ผมก็อยากไปหวยไห่ด้วย!”“นายคิดดีแล้วเหรอ?” สีหน้าของจั่วชิงดูแปลกๆ ขึ้นมา “ดูเหมือนฉันจะต้องบอกนายเรื่องหนึ่งก่อน ไป๋หลี่ซินกับไป๋หลี่จิ่งตายแล้ว ตระกูลไป๋หลี่อันยิ่งใหญ่ตอนนี้ไร้ผู้นำ ทางหน่วยพิทักษ์ราตรีก็คืนสถานะของนายแล้ว ดังนั้นในแง่กฎหมาย นายจะได้รับมรดกทั้งหมดของตระกูลไป๋หลี่โดยอัตโนมัติ……นายรู้ไหมว่านี่หมายความว่าอะไร?”ไป๋หลี่พั่งพั่งยืนนิ่งอยู่กับที่คนอื่นๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ อ้าปากค้างด้วยความตกใจ“นายได้กลายเป็นผู้นำของกลุ่มบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในต้าเซี่ย และเป็นเจ้าของพิพิธภัณฑ์วัตถุต้องห้ามด้วย” จั่วชิงพูดอย่างช้าๆ“ผม… สืบทอดกิจการไป๋หลี่กรุ๊ปเหรอ?” ไป๋หลี่พั่งพั่งแทบจะพูดไม่ออก“พูดง่ายๆ คือ ตอนนี้จะเรียกว่าอะไรก็ขึ้นอยู่กับนาย จะเป็นเชียนหลี่กรุ๊ป หรือพั่งจื่อกรุ๊ป ในเมื่อนายเป็นผู้นำ ทุกอย่างก็ขึ้นอยู่กับนาย” มุมปากของจั่วชิงยกขึ้นเล็กน้อย“แต่ถ้านายเลือกที่จะเข้าร่วมทีมเล็กๆ นี้ นายจะต้องสละสิทธิ์การสืบทอด ไป๋หลี่กรุ๊ปและพิพิธภัณฑ์วัตถุต้องห้ามจะถูกหน่วยพิทักษ์ราตรีเข้าควบคุม แน่นอนว่า นี่ไม่ได้หมายความว่าไป๋หลี่กรุ๊ปจะไม่มีความเกี่ยวข้องกับนายเลย นายสามารถเป็นผู้ถือหุ้น รับเงินปันผลได้ แต่จะไม่สามารถควบคุมบริษัทได้อีกต่อไป ส่วนพิพิธภ
