ฐานที่มั่นของหน่วย 010ไป๋หลี่พั่งพั่งเพิ่งผลักประตูบ้านพักเปิดออก เจียหลานก็ลุกพรวดขึ้นจากโซฟาทันที ดวงตาเปล่งประกายด้วยไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นหลินชีเยี่ยที่เดินตามเข้ามาเห็นภาพนั้น มุมปากกระตุกเล็กน้อย ก่อนจะส่ายหน้าอย่างเงียบงันคนอื่นๆ เห็นสีหน้าของไป๋หลี่พั่งพั่งดูหม่นหมองลง ก็รู้กาลเทศะ ไม่ถามถึงผลของการนัดพบ อันชิงอวี๋ถือจานผลไม้เดินออกมาจากครัว วางลงบนโต๊ะกลางในห้องรับแขก“ชีเยี่ย คนที่สวมหน้ากากจิ้งจอกขาวที่พวกเราเจอวันนี้ เป็น……” เฉาเยวียนนั่งอยู่บนโซฟา เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้จึงเอ่ยถาม“เป็นพี่คนเท่!”ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดอย่างมั่นใจ “ใช้การดีดนิ้วเพื่อเรียกใช้พลัง แถมยังถือดาบแยกวิญญาณของผมอยู่ ต้องเป็นพี่คนเท่แน่นอน ไม่ผิดแน่!”หลินชีเยี่ยเดินมานั่งลงข้างโต๊ะ พูดอย่างตกตะลึง “ไม่คิดเลยว่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่จริงๆ……”“ผมบอกแล้วไงว่าเขามี [หยกพลิกฟ้า] อยู่ เขาจะไม่ตายง่ายๆ หรอก” ไป๋หลี่พั่งพั่งพูด“แต่ทำไมฉันรู้สึกว่าหน้ากากนั่นคุ้นตามาก เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน……” เฉาเยวียนจมอยู่ในภวังค์ความคิดครู่ต่อมา เฉาเยวียนกับไป๋หลี่พั่งพั่งสบตากัน แล้วพูดขึ้นพร้อมกัน“ศูนย์ไจเจี้ย!”หลินชีเยี่ยที่อยู่ข้างๆ ถามอย่างงุนงง “พวกนายเคยเจอเขาตอนอยู่ที่ศูนย์ไจเจี้ยเหรอ?”“ข้างนอกศูนย์ไจเจี้ย พวกเราสองคนเจอคนของสาวกสามคน เขาก็อยู่ในนั้นด้วย” เฉาเยวียนอธิบาย “พั่งพั่งยังจับพวกเขามัดไว้ด้วยตัวเอง แต่หล
