ะเรื่อเธอเดินไปหาไป๋หลี่พั่งพั่ง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็มองตาเขาพลางพูดว่า “เสี่ยวถูหมิง นายวางใจได้ ฉันจะต้องให้ความยุติธรรมกับนายแน่นอน”“พี่เหมียวซู……” ไป๋หลี่พั่งพั่งมองใบหน้าที่ดูอิดโรยนั้นแล้วรู้สึกปวดใจ “ขอบคุณครับ”“ยังมีเรื่องสำคัญอีกเรื่องหนึ่ง”จั่วชิงเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ สีหน้าค่อยๆ จริงจังขึ้น“ฉันหวังว่าพวกนายจะเตรียมใจไว้……”“เตรียมใจ?” เฉาเยวียนงุนงง “ทำไมล่ะ?”“แม้ว่าขั้นตอนการพิจารณาคดีของไป๋หลี่ซินจะราบรื่น และข้อกล่าวหาทั้งหมดของเขาจะได้รับการพิสูจน์ แต่สิ่งที่พวกนายทำก็ยังคงขัดกับหลักการของหน่วยพิทักษ์ราตรี” จั่วชิงเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง “เนื่องจากพวกนายเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของฉัน ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกปิดเรื่องบางอย่าง เช่น การทำร้ายไป๋หลี่ซินจนบาดเจ็บสาหัส การปล่อยสิ่งมีชีวิตที่อันตรายมาก และการกล้าบังอาจโจมตีฉันซึ่งเป็นหัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการพิเศษ……”เมื่อพูดถึงประโยคสุดท้าย เขาจ้องมองไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างดุดัน ทำให้อีกฝ่ายก้มหน้าลงอย่างกระอักกระอ่วน“แต่บางเรื่องก็ไม่สามารถปกปิดได้ เช่น การที่พวกนายก่อความวุ่นวายที่ตระกูลไป๋หลี่ต่อหน้าคนธรรมดาจำนวนมาก ทำลายตึกทั้งชั้น ฆ่าผู้ใช้วัตถุต้องห้ามสิบสองคน และที่สำคัญที่สุดคือ พวกนายได้ฆ่าไป๋หลี่จิ่ง ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับคดีนี้มากนัก……ไม่ว่าจะเป็นการปลอมแปลงเอกสารหรือการฆาตกรรมไป๋หลี่ถูหมิง ทุกอย่างล้วนอยู่ภายใต้การ
