ด้”แป๊ะ!เสียงดีดนิ้วดังกังวานไปทั่วอากาศในสถานที่จัดงานอากาศทั้งหมดในชั้น 166 ถูกดูดออกไปในทันที เปลวไฟสีดำที่กำลังลุกไหม้ดับวูบลงในพริบตา เสียงประหลาดที่ก้องอยู่ในหูของหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ก็สูญเสียตัวกลางในการแพร่กระจายและหยุดลงทันที!ความรู้สึกอึดอัดรุนแรงปกคลุมจิตใจของทุกคนนี่คือ……กระบวนการกลายเป็นทรายที่มือของหลินชีเยี่ยถูกขัดจังหวะ เขาเหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันกลับไปมองไป๋หลี่พั่งพั่งอย่างรวดเร็ว ในขณะที่อีกฝ่ายก็มองเขาด้วยสายตาตกตะลึงเช่นกันเสียงดีดนิ้วที่เกิดขึ้นชั่วขณะเมื่อครู่ รวมถึงความรู้สึกอึดอัดที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันในตอนนี้ ทำให้พวกเขานึกถึงคนๆ หนึ่งคนที่ควรจะตายไปแล้ว…แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาถกเถียงเรื่องนี้ในสุญญากาศ หลินชีเยี่ยหันไปมองไป๋หลี่ซินที่มีสีหน้างุนงง จากกระบวนการกลายเป็นทรายที่เกิดขึ้นชั่วครู่ และการที่เสียงหายไปในสุญญากาศตอนนี้ เขาพอจะเดาถึงหลักการทำงานของวัตถุต้องห้ามชิ้นนั้นได้แล้วก่อนที่พวกเขาจะตายในสภาพแวดล้อมสุญญากาศนี้ จำเป็นต้องทำลายวัตถุต้องห้ามชิ้นนั้นให้ได้!แสงของเวทมนตร์มิติวาบขึ้นใต้เท้าของหลินชีเยี่ย เมื่อเขาปรากฏตัวอีกครั้ง ก็มายืนอยู่ด้านหลังของไป๋หลี่ซินแล้วตอนนี้ไป๋หลี่ซินที่ตกอยู่ในสภาวะสุญญากาศอย่างไม่ทราบสาเหตุ ยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยหายตัวไปกะทันหัน ร่างของเขาก็ชะงักเล็กน้อย พอรู้ตัวอีกที ก็สายไปเสีย
