ีกทิศทางหนึ่ง สุดท้ายตกลงในมือของไป๋หลี่พั่งพั่ง“แก!” ไป๋หลี่ซินเห็นวัตถุต้องห้ามของตนลอยหนีไปกับตา เขาหันขวับไปมองไป๋หลี่พั่งพั่งด้วยความโกรธเกรี้ยวไป๋หลี่พั่งพั่งชั่งน้ำหนักทวนทองในมือ แล้วเยาะเย้ยว่า “แกอะไร?”เขาใช้ปลายทวนชี้ไปที่ไป๋หลี่ซิน แล้วแทงออกไป!ลำแสงสีทองทะลุผ่านอากาศ พุ่งตรงไปยังใบหน้าของไป๋หลี่ซิน ฝ่ายหลังหลบหลีกอย่างรวดเร็ว แต่กลับเจอเจียหลานที่ไม่กลัวตายกระโดดเตะเข้าให้ ร่างของเขาลอยกระเด็นไปสิบกว่าเมตรราวกับกระสอบทราย!ทรายสีดำละเอียดไหลมาเหมือนคลื่นน้ำ รองรับร่างของไป๋หลี่ซินไว้อย่างมั่นคงไป๋หลี่ซินยืนทรงตัวบนทรายละเอียด ยกมือเช็ดเลือดที่มุมปาก สายตาเยียบเย็นเขาล้วงขวดเซรามิกสีดำใบเล็กออกมาจากกระเป๋า ใช้นิ้วโป้งเปิดฝาขวด ทันใดนั้นเปลวไฟสีดำลุกโชนก็พวยพุ่งออกมาจากปากขวด ราวกับภูเขาไฟระเบิด กวาดล้างไปทั่วบริเวณ ครอบคลุมครึ่งหนึ่งของห้องจัดเลี้ยงในชั่วพริบตาหลินชีเยี่ยกระโดดหลบหลายครั้ง ถอยออกไปนอกรัศมีของไฟสีดำ ไป๋หลี่พั่งพั่งก็ถอยร่นโดยเหยียบบนภาพไท่จี๋หลีกเลี่ยงคลื่นไฟร้อนแรงเจียหลานยืนอยู่ท่ามกลางเพลิงร้อน ดวงตาสดใสจ้องมองไป๋หลี่ซินอย่างไม่คิดจะหนีไปไหนไป๋หลี่ซินที่ถือขวดเซรามิกยกมือขึ้นเล็กน้อย พายุไฟสีดำก่อตัวขึ้นด้านหลังเขา สุดท้ายกลายเป็นปีศาจเพลิงสูงสองเมตร ยิ้มอย่างดุร้ายมองไปยังทุกคนติ๊ง!เสียงเตือนใสกังวานดังขึ้น ประตูลิฟต์ข้างๆ ค่อยๆ เปิดออก“หึๆๆๆ”เฉาเยวีย
