โครม!ท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืน ร่างของหลินชีเยี่ยและราศีสิงห์ปะทะกันหลายครั้งแล้วแยกจากกันในฐานะกำลังรบสูงสุดของตระกูลไป๋หลี่ ราศีสิงห์ที่ถือกระบี่พลังจลน์ แม้แต่ในเมืองหลวงก็ยังสามารถต่อกรกับหัวหน้าหรือรองหัวหน้าหน่วย 006 ได้ซึ่งๆ หน้า เขาไม่เคยคิดเลยว่าเด็กหนุ่มอายุราวยี่สิบปีจะสามารถต่อสู้กับเขาได้อย่างสูสีหลินชีเยี่ยยืนอยู่กลางอากาศในความมืด จ้องมองราศีสิงห์ตรงหน้า ขมวดคิ้วเล็กน้อยตอนอยู่ที่เมืองชางหนาน เขาฆ่าร่างแยกของโลกิได้จริง แต่ตอนนั้นเขาบังคับใช้พลังเทพที่เซราฟทิ้งไว้ในร่างกายเขา ซึ่งมีมากพอจะค้ำจุนทั้งเมืองได้หลายเดือน หลังการต่อสู้ครั้งนั้น พลังเทพของเขาก็หมดสิ้นไปแล้วตอนนี้เขาอาศัยเพียงผนึกเทวะที่รองรับการสถิตย์วิญญาณของนิกซ์ ใช้สภาวะกึ่งอนันต์ ต่อสู้กับผู้แข็งแกร่งขั้นอนันต์ตัวจริงมาจนถึงบัดนี้การจะข้ามขั้นเอาชนะหรือสังหารผู้ใช้พลังขั้นอนันต์ไม่ใช่เรื่องง่ายแต่สำหรับผู้ใช้วัตถุต้องห้าม จุดอ่อนของพวกเขาก็ชัดเจนมาก……หลินชีเยี่ยละสายตาจากกระบี่ยาวนั้น ค่อยๆ หลับตาลง ในใจเขาคิดหาวิธีรับมือกับกระบี่พลังจลน์นั้นได้แล้ว“ฝากด้วยนะ ท่านเมอร์ลิน” เขาพึมพำเงาร่างสตรีสวมชุดผ้าโปร่งสีดำประดับดาวที่อยู่ด้านหลังเขาค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยร่างชายสวมหมวกสูงถือไม้เท้า ค่อยๆ หลอมรวมเข้ากับร่างกายเขาหลินชีเยี่ยครางเบาๆ สีหน้าซีดลงการเปลี่ยนจิตวิญญาณเทพที่สถิตย์กลางคัน ส่งผลร้ายแรงต่อ
