ิงห์อย่างแรง มันถูกซัดตกลงมาจากที่สูงราวกับลูกปืนใหญ่ ทะลุผ่านพื้นตึกหลักหลายชั้นแล้วหายไปวงเวทย์เคลื่อนย้ายปรากฏขึ้นใต้เท้าของหลินชีเยี่ย ร่างของเขาหายวับไปจากที่เดิมในชั่วพริบตาในห้องจัดเลี้ยงมือหนึ่งของไป๋หลี่ซินถือทวนยาวสีทอง อีกมือถือฝักกระบี่ไม้ที่เดิมอยู่กับไป๋หลี่จิ่ง ทรายสีดำละเอียดเคลื่อนไหวราวกับพายุ โอบล้อมรอบตัวเขาลำดับเก้ามองไป๋หลี่จิ่งที่กลายเป็นเถ้าธุลีแล้วถอนหายใจอย่างนึกเสียดาย“ไม่ได้ฆ่าเขาด้วยมือตัวเอง……แต่อย่างน้อยก็ทำภารกิจสำเร็จแล้ว” เขาหันไปโบกมือให้ไป๋หลี่พั่งพั่งที่อยู่ข้างๆ“สหาย ร่วมมือกันสนุกมาก แล้วเจอกันใหม่ในยุทธภพนะ!”สีหน้าใต้หน้ากากของไป๋หลี่พั่งพั่งดูแปลกประหลาดร่างของที่ลำดับเก้าพลันหายวับไปจากบริเวณเวที ถัดมาวงเวทย์เคลื่อนย้ายก็ปรากฏขึ้นข้างๆ ไป๋หลี่พั่งพั่งหลินชีเยี่ยสวมเสื้อคลุมยาวสีน้ำเงินเข้มเดินออกมาจากวงเวทย์ มือถือกระบี่ยาวพลังจลน์ จ้องมองไป๋หลี่ซินที่ยืนอยู่บนแท่นสูงอย่างสงบ“ดูเหมือนว่านี่จะเป็นคนสุดท้ายแล้ว……” หลินชีเยี่ยเอ่ยเสียงเรียบ
