สถานที่จัดงานเลี้ยง“ดีจริงๆ ที่บอกว่าไม่รู้จัก……” หลินชีเยี่ยหัวเราะเยาะ “ถ้าเช่นนั้น ผมก็จะไม่ถือว่าพวกคุณเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีอีกต่อไป……ฆ่าพวกเขาซะ”“ฮ่าฮ่าฮ่า……”เสียงหัวเราะอำมหิตดังขึ้นจากข้างกายของหลินชีเยี่ย ร่างที่มีเปลวไฟสีดำล้อมรอบพุ่งเข้าใส่หน่วย 010 อย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งยกดาบในมือขึ้นสูง คมดาบที่เปี่ยมด้วยจิตสังหารพุ่งออกมาอย่างบ้าคลั่ง!ในหน่วย 010 ชายร่างกำยำก้าวออกมา ยกดาบตรงในมือขึ้นรับการโจมตีของเฉาเยวียน ทันทีที่ดาบปะทะกันร่างของชายผู้นั้นก็ถูกฟันกระเด็นไปด้วยดาบเดียว!เหล่าหันที่อยู่ด้านหลังกำลังจะเข้าช่วย ทว่าลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งผ่านปลายจมูกของเขาไปอย่างฉิวเฉียด ทิ้งรอยเลือดจางๆ ไว้บนใบหน้า เหงื่อเย็นผุดขึ้นทั่วแผ่นหลังในทันทีเจียหลานยืนนิ่งอยู่กับที่ พร้อมสอดลูกธนูดอกที่สองเข้ากับคันศรท่ามกลางแสงที่บิดเบี้ยว ร่างอีกสามคนที่เหลือของหน่วย 010 หายวับไปพร้อมกัน ราวกับระเหยหายไปจากโลกไม่ทิ้งร่องรอยใดๆ ไว้เลยในตอนนั้น อันชิงอวี๋ที่สวมชุดสูทและแว่นตาขยับนิ้วเบาๆ เส้นใยที่มองไม่เห็นรอบกายพุ่งเข้าหากันอย่างรวดเร็วกลายเป็นกรงขังที่ทำจากเส้นใย ครอบคลุมมุมหนึ่งของสถานที่จัดงาน!ภายในกรงขังเส้นใย ร่างทั้งสามปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า สีหน้าบ่งบอกถึงความไม่พอใจอย่างยิ่งอันชิงอวี๋ดันแว่นตา ดวงตาหลังเลนส์เปล่งประกายสีเทาแปลกประหลาด“ขอโทษด้วย การพรางตัวด้วยแสง
