ทันทีที่เฉาเยวียน อันชิงอวี๋ และเจียหลานได้ยินเสียงนั้น พวกเขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย อาวุธของแต่ละคนพุ่งออกมาจากกล่องดำ!พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขารู้สึกได้ว่าจะต้องเกิดเรื่องขึ้นกับไป๋หลี่พั่งพั่งแน่ๆ……หลินชีเยี่ยบอกให้ชักดาบ พวกเขาก็ชักดาบ!ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน ไม่ว่าจะเพื่ออะไร ไม่ว่าศัตรูของพวกเขาจะเป็นใครเฉาเยวียนจับดาบด้วยมือเดียว มือขวาจับด้ามดาบตรง ในชั่วพริบตาก็ชักดาบออกจากฝัก!ชิ้ง!เสียงดาบดังกังวานไปทั่วห้องประชุม เปลวไฟสีดำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ห่อหุ้มร่างของเขาไว้อย่างสมบูรณ์ ดวงตาสีแดงเข้มจ้องมองสองคนบนเวทีอย่างแน่วแน่ บรรยากาศน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านไปทั่วห้องจัดงานเลี้ยงอันชิงอวี๋ยื่นมือออกไปคว้ากลางอากาศ ดาบน้ำแข็งที่มีไอเย็นล้อมรอบปรากฏขึ้นในมือขวา นิ้วมือซ้ายของเขาเกี่ยวเบาๆ เส้นใยที่มองไม่เห็นยืดออกไปทีละเส้น เริ่มถักทอเป็นตาข่ายอย่างเงียบงันเจียหลานดึงลูกธนูออกจากกระบอก วางบนคันธนูไม้เนื้อแข็งสีเหลืองอ่อน ดึงสายธนูจนตึง ปลายลูกศรชี้ตรงไปที่เวที กระโปรงยาวสีฟ้าพลิ้วไหวในสายลม สายตาของเธอมุ่งมั่นอย่างยิ่งสีหน้าของฉางคังเซิ่งซีดเผือด เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองพูดชัดเจนขนาดนี้แล้ว อีกทั้งยังแสดงความจริงใจอย่างชัดเจน หลินชีเยี่ยกลับยังกล้าลงมือ?!ที่นี่คือไป๋หลี่กรุ๊ปนะ!เขาไม่อยากเป็นหัวหน้าหน่วยรบพิเศษแล้วเหรอ?คนบ้า เป็นบ้าไปหมดแล้ว! ช่างไร้เหตุผลสิ้นดี!!ฉางคังเซิ่งกำลังจะ
