การปรากฏตัวของคนแปลกหน้าคนนี้ ทำให้แขกรอบๆ เริ่มกระซิบกระซาบกัน พวกเขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนกำลังพูดคุยอะไรบางอย่างบนเวทีสูง ไป๋หลี่ซินหรี่ตาลงเล็กน้อยในชั่วขณะถัดมาหลินชีเยี่ยรู้สึกว่าทุกสิ่งรอบตัวพลันมืดลง แสงสว่างทั้งหมดในงานเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเข้มอย่างน่าพิศวง ราวกับมีโดมสีน้ำเงินที่ล่องหนครอบคลุมทั้งงานเอาไว้ เหมือนอยู่ในห้วงทะเลลึกการเคลื่อนไหวของแขกรอบข้างหยุดชะงักไม่เพียงแต่พวกเขาเท่านั้น ไป๋หลี่ซินและไป๋หลี่จิ่งบนเวทีสูง รวมถึงเฉาเยวียนและคนอื่นๆ ที่อยู่ด้านหลังหลินชีเยี่ยทุกคนหยุดนิ่งอยู่กับที่……หลินชีเยี่ยกวาดตามองไปรอบๆ มองดูผู้คนที่ยืนนิ่งราวกับรูปปั้น เขาขมวดคิ้วแน่น“ที่นี่คือ……” สีหน้าของหลินชีเยี่ยเคร่งเครียดขึ้นมา“หัวหน้าหลิน ไม่ต้องกังวลครับ ที่นี่เป็นเพียงรอยแยกมิติที่สร้างขึ้นโดย [รอยแยกเวลา]”เสียงคุ้นหูดังมาจากด้านหลังของเด็กหนุ่ม เขาหันกลับไปมอง เห็นฉางคังเซิ่งกำลังเดินมาพร้อมรอยยิ้ม“นี่เป็นหนึ่งในวัตถุต้องห้ามของตระกูลไป๋หลี่เรา ผนึกต้องห้ามลำดับที่ 190 [รอยแยกเวลา] สามารถเปิดรอยแยกมิติขนาดเล็กที่เวลาหยุดนิ่ง ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่จะไม่ส่งผลกระทบต่อโลกภายนอก เมื่อรอยแยกนี้ปิดลง เวลาก็จะกลับสู่เส้นทางเดิม”“วัตถุต้องห้ามอะไรก็ช่างเถอะ ผมไม่สนใจ” หลินชีเยี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “พวกคุณทำอะไรกับไป๋หลี่ถูหมิง?”ฉางคังเซิ่งยิ้มพลางชี้ไปที่ร่างบนเวทีสูง “เ
