ลินเป็นคนฉลาด ระหว่างการออกหน้าแทนศพที่ไม่มีตัวตนและไร้ความหมาย จนทำให้ตระกูลไป๋หลี่ไม่พอใจ หรือเลือกที่จะถือวัตถุต้องห้ามและค่าชดเชยแล้วเงียบไปสักพัก แล้วรอเวลาที่เหมาะสม เพื่อก้าวขึ้นเป็นหน่วยรบพิเศษที่แท้จริง คุณควรรู้ว่าอะไรคือทางเลือกที่ดีที่สุด”หลินชีเยี่ยจ้องมองฉางคังเซิ่ง หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาหันไปมองพ่อลูกคู่นั้นที่ยืนอยู่บนเวทีสูง ร่างกายสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ เล็บจิกลึกเข้าไปในเนื้อ“ช่างเป็น……ตระกูลไป๋หลี่ที่ยอดเยี่ยมจริงๆ!!”ปัง!ด้วยเสียงดังเบาๆ รอยแยกมิติพลันแตกสลาย เวลารอบตัวกลับสู่เส้นทางเดิมแขกรอบข้างยังคงกระซิบกระซาบกันต่อไปหลินชีเยี่ยยืนอยู่ใต้แท่นสูง บนแท่นนั้น ไป๋หลี่ถูหมิงมีสีหน้าเคร่งเครียด ส่วนไป๋หลี่ซินดูเหมือนจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อครู่ สีหน้าของเขาสงบนิ่งอย่างยิ่ง เพียงแต่จ้องมองหลินชีเยี่ยเงียบๆ รอคอยให้เขาตัดสินใจเด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าลึก มือที่กำแน่นค่อยๆ คลายออก…ในชั่วขณะถัดมา แสงแห่งเวทย์อัญเชิญหลายดวงพลันเปล่งประกายจากด้านหลังของเขา!หลินชีเยี่ย เฉาเยวียน อันชิงอวี๋ และเจียหลาน ต่างถือกล่องดำของตัวเองยืนนิ่งอยู่กลางฝูงชนสีหน้าของไป๋หลี่ซินเปลี่ยนไปทันทีหลินชีเยี่ยเงยหน้ามองไป๋หลี่ซิน ในดวงตาของเขามีไฟโทสะอันไร้ที่สิ้นสุดผสานกับเปลวไฟสีทองราวกับเตาหลอมลุกโชนอย่างรุนแรง!เขาเหวี่ยงกล่องที่บรรจุ [จั่นไป๋] แล้วขว้างใส่ร่างของไป๋หลี่ซิน อีกฝ่ายเบี่ยง
