แสงแดดสดใสส่องผ่านหน้าต่างบานใหญ่ ตกกระทบลงบนพื้นกระเบื้องที่สะอาดสะอ้าน หลินชีเยี่ยในชุดสูทยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่ กำลังผูกเนกไทสีดำที่คออย่างตั้งใจชุดสูทนี้พวกเขาซื้อมาจากห้างสรรพสินค้าในเมืองกูซู แม้จะไม่ถึงกับแพงมาก แต่ก็ไม่ใช่ราคาถูกๆ เหตุผลหลักคือพวกเขาคิดว่าต้องไปร่วมงานเลี้ยงสำคัญขนาดนี้ ถ้าสวมชุดสูทราคาถูกเกินไปก็จะทำให้ไป๋หลี่พั่งพั่งเสียหน้ายังไงก็เป็นหน่วยรบพิเศษที่ห้าในอนาคต ถ้าแต่งตัวเหมือนขอทานแล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนยังไงไป๋หลี่พั่งพั่งก็เป็นคนจ่าย หลินชีเยี่ยจึงไม่รู้สึกเสียดายเงินเลยต้องยอมรับว่าชุดสูทนี่ได้ของแท้ตามราคาจริงๆ ชุดสูทตรงหน้าแม้จะราคาแพง แต่เมื่อสวมใส่แล้วกลับให้ความรู้สึกหรูหราที่ชุดสูทราคาถูกไม่อาจเทียบได้ เนื้อผ้าคุณภาพสูงกระชับพอดีตัวหลินชีเยี่ย ขับเน้นรูปร่างที่แข็งแรงได้สัดส่วนอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งสง่างามและดูทรงพลังปกเสื้อสีดำตัดกับเสื้อเชิ้ตสีขาวด้านใน ช่วยขับใบหน้าหล่อเหลาของหลินชีเยี่ยได้อย่างดี ดวงตาสุกใสดั่งดวงดาวมองดูตัวเองในกระจกอย่างพึงพอใจเฉาเยวียนที่สวมชุดสูทเช่นกันเดินผ่านด้านหลังเขา เห็นหลินชีเยี่ยในกระจกที่หล่อเหลาจนน่าตกใจ สีหน้าก็เหี่ยวลง“ทำไมนายใส่ชุดสูทแล้วดูเหมือนดารา แต่ฉันใส่แล้วดูเหมือนผู้ก่อการร้ายที่มีมารยาทล่ะ?”หลินชีเยี่ยหันไปมอง เห็นเฉาเยวียนสวมชุดสูทคล้ายๆ กับตัวเอง ผูกเนกไทอย่างเรียบร้อย แต่ไม่รู้ทำไมยังคงมีกลิ่นอายค
