ากรถ โยนลงถังขยะข้างทาง แล้วนั่งลงบนที่นั่งคนขับ“คุณเดาได้ยังไงว่าไป๋หลี่ถูหมิงจะกลับมาที่นี่?” เสิ่นชิงจู่ถามพลางปรับกระจกมองหลังลำดับเก้าที่นั่งอยู่เบาะหลังตอบช้าๆ “เคยติดต่อกับหน่วย 010 ที่นี่มาก่อน จึงรู้ตำแหน่งเซฟเฮาส์ของพวกเขา ในเมื่อไป๋หลี่ถูหมิงก็เป็นสมาชิกหน่วย 010 เช่นกัน การกลับมาขอความช่วยเหลือจากพวกเขาก็เป็นเรื่องที่คาดการณ์ได้”เขาชำเลืองมองถังขยะสองใบข้างทาง แล้วพูดต่อ “เป้าหมายภารกิจของพวกเราสาวกไม่ใช่เรื่องที่ใครก็สามารถยื่นมือเข้ามายุ่งได้……ถ้าเกิดคนของตระกูลไป๋หลี่เข้ามาแทรกแซง ก็จะสร้างปัญหาให้ฉันแทน”เสิ่นชิงจู่พยักหน้า “งั้นขั้นตอนต่อไปควรทำยังไง?”ลำดับเก้ามองไปยังข้างทาง เห็นรถอีกคันหนึ่งจอดอยู่หน้าประตูเซฟเฮาส์ ตามด้วยไป๋หลี่พั่งพั่งและคนอื่นๆ ที่เดินออกมาจากบ้าน แล้วขึ้นรถคันนั้นไปเขาหยิบหมากฝรั่งออกมาจากกระเป๋า โยนเข้าปากเคี้ยวสองสามที แล้วถ่มลงบนฝ่ามือ ใช้นิ้วดีดเบาๆ ไปที่รถยนต์คันนั้นหมากฝรั่งบิดเป็นเกลียวกลางอากาศ พุ่งออกไปอย่างไร้สุ้มเสียง ติดแน่นบนท่อไอเสียของรถอย่างแม่นยำบรึ้น!!!รถยนต์ถูกสตาร์ตขึ้น ขับออกจากหน้าประตูเซฟเฮาส์ จากนั้นแสงรอบๆ รถก็บิดเบี้ยวอย่างประหลาด ตัวรถหายไปจากสายตาของคนทั้งคู่อย่างสิ้นเชิงเสิ่นชิงจู่ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ลำดับเก้ากลับมีสีหน้าราวกับรู้อยู่แล้ว กล่าวอย่างสงบว่า“ในหน่วย 010 มีคนหนึ่งที่สามารถควบคุมการหักเหของแสง ทำให้คนหร
