ากที่ไหลบ่าเข้าสู่ร่างกายของเธอทำให้ตัวเธอชาทั่วทั้งร่างในทันที!ร่างของหลินชีเยี่ยถูกอัญเชิญกลับมาข้างกายเธอ ดาบตรงเล่มที่สองแทงเข้าสู่หัวใจด้านหลังของเธออย่างแม่นยำความมืดมิดสุดขีดแผ่ซ่านเข้าสู่อวัยวะภายในของเธออย่างรวดเร็ว ใบหน้าของนางพญาอสรพิษบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ร้องครวญครางอย่างทรมาน“บ้าเอ๊ย!!” นางพญาอสรพิษตะโกนด้วยความโกรธแค้น “ถ้าฉันต้องตาย พวกแกก็อย่าหวังจะมีชีวิตรอด!”ก่อนที่หลินชีเยี่ยจะลงมืออีกครั้ง เธอก็กดมือลงบนเบ้าตาของตัวเองอย่างแรง ทันใดนั้นดวงตาอสรพิษสีเหลืองอำพันสองดวงก็ปรากฏขึ้นในมือของเธอ!เลือดไหลลงมาตามเบ้าตาที่ว่างเปล่า เธอยิ้มอย่างโหดเหี้ยมพลางชูลูกตาสองดวงนี้เหนือศีรษะ ในชั่วขณะต่อมาดวงตาอสรพิษที่กระจายอยู่บนผนังโดยรอบก็ราวกับมีชีวิตขึ้นมา เปล่งแสงประหลาด ม่านตาแนวตั้งสั่นไหว กวาดมองไปรอบๆ ราวกับกำลังมองหาบางสิ่งจากนั้น ดวงตาอสรพิษที่กลายเป็นหินนับพันดวงก็จ้องมองมาที่หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ด้านล่างพร้อมกันผิวหนังของทุกคนเริ่มมีสีเทาปรากฏขึ้น กลายเป็นหินอย่างรวดเร็ว“แย่แล้ว!” หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วทันที รูบิคโกลาหล ในมือเริ่มหมุน เตรียมสับเปลี่ยนตำแหน่งของผนังเหล่านี้แต่การบิดของรูบิคโกลาหลก็ต้องใช้เวลา ไม่สามารถย้ายผนังทั้งหมดได้ในพริบตา ทันใดนั้น รอยแตกมากมายก็ปรากฏขึ้นบนผนังโดยรอบหลินชีเยี่ยหันไปมอง เห็นว่าดาบไทชิในมือของมอลลี่ได้ปักลงบนพื้นแล้ว มือ
