พั่งไม่คิดอะไรทั้งสิ้น หลับตาลากไม้กวาด [พายุอัสนี] ในมือโบกไปด้านหลังอย่างแรง แล้วก็โบกไปด้านข้างตัวเอง เป็นการโบกสะเปะสะปะไร้ทิศทางโดยสิ้นเชิง“ไม่มองตา ไม่มองตา ไม่มองตา……”พายุบ้าคลั่งผสมกับสายฟ้าอาละวาดไปทั่วทุกซอกทุกมุมของพื้นที่ ร่างของนางพญาอสรพิษกระพริบหายไปหลายครั้ง สีหน้าของเธอเริ่มหม่นหมองลงไม่รู้ว่าไอ้อ้วนคนนี้ตั้งใจหรือไม่ตั้งใจ เขาละทิ้งการตัดสินใจและกลยุทธ์ทั้งหมด หลับตาโบกไปมาอย่างไร้ทิศทางแต่ความจริงก็พิสูจน์แล้วว่า……มันได้ผลจริงๆเมื่อไป๋หลี่พั่งพั่งไม่มีรูปแบบ นางพญาอสรพิษก็ไม่สามารถคาดเดาการเคลื่อนไหวของเขาได้ ไม่กล้าปรากฏตัวใกล้เขาสุ่มสี่สุ่มห้า เพราะไม่มีใครรู้ว่าไอ้อ้วนคนนี้จะโบกไปทางไหนในครั้งต่อไป แม้ [พายุอัสนี] จะไม่ได้น่ากลัวมากนัก แต่สำหรับตัวแทนที่มีการป้องกันอ่อนแอเช่นนางพญาอสรพิษ การโดนแค่ครั้งเดียวก็ไม่ใช่เรื่องดีนักการกระทำของไป๋หลี่พั่งพั่งครั้งนี้ แสดงให้เห็นอย่างแท้จริงว่าอะไรคือการไร้กระบวนท่าชนะผู้มีกระบวนท่ามอลลี่พิงผนัง ไอหนักๆ ลมพายุพัดผ่านมุมผนัง ทำให้ผมยาวของเธอปลิวไสวเธอเอียงศีรษะเล็กน้อย ทนลมแรงมองไปที่กลางสนามรบจากมุมผนัง เห็นไป๋หลี่พั่งพั่งกำลังหลับตาโบกไม้กวาดไปมาอย่างบ้าคลั่งอยู่คนเดียว ร่างของนางพญาอสรพิษลองเปลี่ยนตำแหน่งไปมาสองสามครั้งเพื่อหยั่งเชิง ก่อนจะหายวับไปในอากาศมอลลี่ชะงักไปเล็กน้อยในชั่วขณะถัดมา ความเย็นยะเยือกพลันแผ่ซ่านม
