“พบหนูสองตัวนั้นแล้ว”ชายร่างสูงใหญ่ราวกับหอคอยเหล็กที่ยืนอยู่บนยอดประตูทิศใต้เอ่ยขึ้นอย่างกะทันหัน“อ้อ?” นางพญาอสรพิษเลิกคิ้วขึ้น“แต่พวกเขาถูกกลุ่มคนที่สวมหน้ากากไซอิ๋วช่วยเอาไว้” ชายคนนั้นพูดอย่างช้าๆ “เบี้ยของเบลล์ แคลนเดอร์ก็ใกล้จะหมดแล้วด้วย”“ไม่เป็นไร” นางพญาอสรพิษพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ยังไงพวกเขาก็ต้องตายในหมอกนี้อยู่ดี ก็แค่กลุ่มขั้นชวนเท่านั้นพวกเราแค่สองคนก็ฆ่าพวกเขาได้หมดแล้ว”“อย่าประมาท ถึงอย่างไรก็ยังมีอีกสองคนที่ยังไม่เปิดเผยพลัง” ชายคนนั้นพูดอย่างสงบ “และต้องให้เบลล์ แคลนเดอร์ซ่อนตัวให้ดี ถ้ามันตาย หมอกนี้ก็จะสลายไป”“ตอนนี้เบี้ยตัวสุดท้ายกำลังพาร่างแท้ของมันเคลื่อนที่สลับตำแหน่งในหมอกไม่หยุด ไม่มีทางเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นหรอก” นางพญาอสรพิษพูดอย่างเกียจคร้าน “ว่าแต่ เธอจะปล่อยให้สองคนนั้นเดินหลงในหมอกไปถึงเมื่อไหร่? เธอเป็นถึงผู้แข็งแกร่งขั้นพิภพแท้ๆ กลัวตายขนาดนั้นเลยเหรอ? หน่วยที่มีแค่ขั้นชวน คงไม่มีใครแข็งแกร่งไปกว่าเธอหรอกนะ?”ชายคนนั้นมองเธอแวบหนึ่ง “เธออดใจไม่ไหวแล้วเหรอ?”มุมปากของนางพญาอสรพิษยกขึ้นเล็กน้อย ดวงตาแนวตั้งเต็มไปด้วยความกระหายเลือด “ในเมื่อพวกเขามารวมตัวกันแล้ว……ถ้าไม่จับพวกเขาทั้งหมดในคราวเดียวก็น่าเสียดาย ถ้าปล่อยให้พวกเขากระจายตัวเหมือนครั้งก่อน กว่าจะหาพวกเขาเจอก็ต้องใช้เวลาอีกนาน……”เมื่อชายคนนั้นได้ยินประโยคนี้ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาครุ่นคิดอย่างรอบคอบ
