บทที่ 140 ท่วงท่ากระบี่อันเหนือโลก หนึ่งกระบี่สั่นสะเทือนนภา
เมิ่งฝานเผยรอยยิ้มแห่งความระทึกใจออกมาอย่างปิดไม่มิด สายตาของเขาจับจ้องไปยังศาสตราในมือของหลี่ฟานเฉินโดยมิยอมกะพริบตาแม้เพียงเสี้ยววินาที
หากมิมีสิ่งใดผิดแผกไปจากที่คาดการณ์ไว้ กระบี่เล่มนั้นย่อมต้องเป็นศาสตราเทวะกระบี่เทพที่เลื่องชื่อ เพราะมีเพียงศาสตราในระดับนี้เท่านั้น จึงจะคู่ควรกับฐานะเจ้าสำนักกุ้ยหวางจงผู้เกรียงไกรเช่นหลี่ฟานเฉิน
ทันทีที่หลี่ฟานเฉินชักกระบี่ออก หลินจิงหงก็เคลื่อนไหวเช่นกัน ในฐานะเจ้าสำนักกระบี่ซู่ซันอันเป็นอันดับหนึ่งในใต้หล้า หากหลินจิงหงมิใช้ศาสตราเทพเข้าสัประยุทธ์ นั่นย่อมมิต่างจากการตบหน้าเกียรติภูมิของซู่ซันเอง
ความจริงแล้ว สำนักกระบี่ซู่ซันมิเคยขาดแคลนยอดศาสตรา แม้สำนักกระบี่อู๋จี๋และสำนักกระบี่คุนหลุนจะรวมขุมกำลังกระบี่ทั้งหมดเข้าด้วยกัน ก็ยังมิอาจเทียบเคียงคลังอายุกว่าหมื่นปีของซู่ซันได้ และกระบี่ในมือของหลินจิงหงนั้น คือศาสตราเทพที่แท้จริง
นั่นคือ กระบี่เจ็ดดาว ศาสตราคู่บารมีที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่นของเจ้าสำนักซู่ซัน!