ินหลายชั้น ก่อนที่ร่างของเจียหลานจะถูกฝังเข้าไปในกำแพงหินชั้นสุดท้ายควันหนาทึบลอยฟุ้งขึ้นทั่วทุกทิศ เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งคว้าดาบกลับเข้ามาในมือ แล้วฟันใส่เจียหลานอย่างบ้าคลั่งเปลวไฟสีดำแห่งพลังอาฆาตระเบิดออกมา กลืนกินสภาพแวดล้อมรอบข้างไปทั้งหมด“หึๆๆๆ”โครม!!ทันใดนั้น มือขาวผ่องข้างหนึ่งก็โผล่ออกมาจากกลุ่มควัน จับคมดาบสีดำไว้แน่น!ร่างของเจียหลานก้าวออกมาจากกำแพงหินที่แตกละเอียด เตะเข้าด้านข้างของเขาอย่างแรง ส่งเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งกระเด็นไปไกลสิบกว่าเมตร อีกฝ่ายปักดาบแหลมคมลงพื้นกลางอากาศ ทิ้งรอยแยกยาวไว้บนพื้นก่อนจะทรงตัวได้เจียหลานในชุดฮั่นฝูสีน้ำเงินไม่มีฝุ่นผงติดเนื้อติดตัวแม้แต่ปลายผม เธอค่อยๆ เดินออกมาจากกลุ่มควัน คิ้วขมวดเล็กน้อย มองเฉาเยวียนด้วยสายตาไม่เป็นมิตร ดูเหมือนจะถูกทำให้โกรธเสียแล้วเธอยื่นมือออกไป โบกเรียกเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่ง “……มา!”ตูม!!ทั้งสองออกแรงเท้าพร้อมกัน ทำลายแผ่นหินใต้เท้าแหลกละเอียด ร่างเคลื่อนที่เร็วจนทิ้งเงาไว้ในอากาศ ปะทะกันอย่างรุนแรง!ด้านข้าง ไป๋หลี่พั่งพั่งพยายามอย่างยากลำบากที่จะโผล่หัวขึ้นมาจากผิวน้ำ หายใจเฮือกใหญ่สูดอากาศบริสุทธิ์ทันใดนั้น หางตาของเขาเหลือบเห็นภาพการต่อสู้อย่างดุเดือดของสองสัตว์ร้ายบนฝั่ง สีหน้าพลันแข็งค้างทันที“แม่เจ้า… สาวน้อยดุดันขนาดนี้เลยเหรอ?!”ซ่า……เรือลำหนึ่งแล่นมาเทียบข้างเขาอย่างแผ่วเบา ไป๋หลี่พั่งพั่งเงยหน้าขึ้นอย่าง