ยหน้าอย่างจนใจ “จำนวนหน่วยรบพิเศษของหน่วยพิทักษ์ราตรีไม่เพียงพอ ไม่งั้นเบื้องบนคงไม่รีบจัดตั้งหน่วยรบพิเศษที่ห้าขนาดนี้”เด็กหนุ่มมองไปที่ซองเอกสาร หยิบเอกสารออกมาอีกสองฉบับ กวาดตาดูแล้วส่งให้อันชิงอวี๋และเฉาเยวียนคนละฉบับ“ใบสมัครเข้าหน่วยของพวกนายสองคนได้รับการอนุมัติแล้ว ชิงอวี๋ กล่องนั่นน่าจะมีเหรียญตราของนาย และชุดมีดผ่าตัดที่ทำจากวัสดุเดียวกับดาบตรงตามที่นายขอ” หลินชีเยี่ยชี้ไปที่กล่องสีดำใบหนึ่ง “ส่วนเสื้อคลุม เนื่องจากจะมีการสั่งทำหลังจากเป็นหน่วยรบพิเศษอย่างเป็นทางการแล้ว จึงยังไม่ได้แจกจ่าย”อันชิงอวี๋ลุกขึ้นจากที่นั่ง เปิดกล่องสีดำนั้น ข้างในมีเหรียญตราเปล่งประกายวางอยู่อย่างเป็นระเบียบ พร้อมกับกล่องเล็กๆ ที่บรรจุมีดผ่าตัดบางเบาเปล่งแสงสลัวอันชิงอวี๋ก้มลงหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมาหนึ่งเล่ม เพ่งพินิจเป็นเวลานาน ดวงตาปรากฏประกายสีเทา“วัสดุลึกลับ……แต่ดูเหมือนจะใช้งานได้ดี” อันชิงอวี๋พยักหน้าอย่างพอใจ“แล้วผมล่ะ? ทำไมผมไม่มีเอกสาร?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเห็นทั้งสองคนได้รับเอกสาร จึงถามด้วยความสงสัยหลินชีเยี่ยส่ายหน้า “ไม่รู้สิ ในนั้นไม่มี……อาจจะเพราะเวลากระชั้นชิดเกินไป เอกสารของนายยังไม่ผ่านขั้นตอนก็ได้”“โอเค……” ไป๋หลี่พั่งพั่งทำหน้าเศร้า แล้วกลับไปนั่งที่หลินชีเยี่ยใช้พลังจิตกวาดผ่านกล่องสีดำอีกใบหนึ่ง เขาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปเปิดมัน ข้างในมีสร้อยคอวางอยู่“[พิทักษ์ฟ้าคราม]?” หล
