”หลินชีเยี่ยเงยหน้าขึ้น ในความมืดมิดของราตรี เฮลิคอปเตอร์ลำหนึ่งบินผ่านท้องฟ้า ใบพัดสีดำทิ้งเงาไว้เป็นทางลมกรรโชกกวาดไปทั่วพื้นดินชายหญิงทั้งห้าคนยืนนิ่งอยู่กับที่ จ้องมองเครื่องบินลำนี้ เสื้อผ้าของพวกเขาสะบัดไหวตามแรงลมเฮลิคอปเตอร์ลำนี้จอดนิ่งบนพื้นที่ว่างข้างรางรถไฟ พวกเขาฝ่าแรงลมจากใบพัด เดินเข้าไปในห้องโดยสารอย่างรวดเร็ว พร้อมกับที่เฮลิคอปเตอร์ค่อยๆ ยกตัวขึ้น แล้วหายไปในท้องฟ้ายามราตรี…สิบนาทีต่อมาเครื่องบินขนส่งสีดำลำหนึ่งออกเดินทางจากสนามบินทหารเทียนเหอ มุ่งหน้าไปทางทิศใต้โดยตรงภายในห้องโดยสาร ชายหญิงทั้งห้าคนนั่งหันหน้าเข้าหากันบนม้านั่งยาว คาดเข็มขัดนิรภัย สีหน้าของพวกเขาแสดงความกังวลออกมา“สวัสดีครับ นี่คือเอกสารเกี่ยวกับภารกิจที่สองที่ผู้บัญชาการเยี่ยให้ผมส่งมอบให้”นายทหารคนหนึ่งเดินเข้ามาข้างหน้า ทำความเคารพทางทหารต่อหลินชีเยี่ย แล้วส่งเอกสารในมือให้ ด้านหลังยังมีคนอีกสองคนถือกล่องดำมาวางไว้ตรงหน้าพวกเขา“ครับ” หลินชีเยี่ยพยักหน้าและรับเอกสารบนหน้าเอกสารทั้งสองชุดนี้มีตราประทับ ‘ลับสุดยอด’ หลินชีเยี่ยลังเลครู่หนึ่งก่อนจะเปิดรายงานภารกิจที่เพิ่งเสร็จสิ้นที่อำเภออันถ่าเนื้อหาในเอกสารนี้ไม่มากนัก สายตาของหลินชีเยี่ยกวาดอ่านอย่างรวดเร็วบนกระดาษบนกระดาษแผ่นแรก มีการแสดงความชื่นชมและยกย่องการปฏิบัติภารกิจครั้งนี้ของพวกเขาด้วยภาษาทางการพร้อมสัญญาว่าจะมอบเหรียญแสงดาราให้กับสมาชิกท
