“นั่นคือ……”เฉาเยวียนเงยหน้ามองร่างที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย“เทพเจ้า” หลินชีเยี่ยสูดหายใจลึก “พลังงานนั้น มีแต่เทพเจ้าเท่านั้นที่มีได้”ไม่มีใครรู้จักแรงกดดันของเทพดีไปกว่าหลินชีเยี่ย ตั้งแต่อยู่ที่ชางหนาน เขาก็เคยเผชิญหน้ากับพระอินทร์มาแล้วและยังเคยสังหารร่างแยกของโลกิด้วย“แต่ในเขตเฟิงตู จะมีเทพจากภายนอกได้ยังไง? เขาเข้ามาได้ยังไง?” เฉาเยวียนขมวดคิ้วแน่นหลินชีเยี่ยพิจารณาร่างนั้น เชื่อมโยงเบาะแสกับคำบรรยายของวิญญาณในบ้านหลังนั้น และได้ข้อสันนิษฐานที่กล้าหาญ“บางที เขาอาจอยู่ที่นี่มาตลอด ไม่เคยจากไปเลย”เฟิงตูต้าตี้เงยหน้ามองร่างบนท้องฟ้า ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย“พญายม” เสียงของเฟิงตูต้าตี้ก้องกังวานในอากาศ “เจ้าแย่งชิ้นส่วนของเฟิงตูไปยังไม่พอ ยังทิ้งร่างเงาไว้ที่นี่อีกเจ้าต้องการอะไร?”ร่างสีดำสนิทที่ลอยอยู่บนฟ้ามองลงมายังเฟิงตูต้าตี้เบื้องล่าง แล้วเอ่ยด้วยเสียงหัวเราะเยาะ“ตอนที่พวกข้าทำลายเฟิงตู ข้าไม่ได้แย่งชิงจากสามคนนั้น ได้แค่ชิ้นเล็กที่สุด ก็เลยต้องแอบทิ้งไพ่ตายไว้ หมายตาชิ้นสุดท้าย……น่าเสียดายที่มีอำนาจจักรพรรดิของเจ้าคุ้มครองอยู่ ผ่านมาหลายปีข้าก็ยังไม่อาจสั่นคลอนได้แม้แต่น้อย”ร่างของพญายมค่อยๆ ลอยลงมาอยู่ตรงหน้าเฟิงตูต้าตี้ มองสำรวจเขาอย่างล้อเลียน ดวงตาเปล่งประกายชั่วร้าย“ไม่คิดเลยว่า เจ้าจะกลับมาอีก และ……อ่อนแอลงกว่าเดิมมาก”มุมปากของเขายกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ “หา
