่พั่งพั่งยังคงไม่อยากเชื่อ “เขาเป็นแค่คุณลุงใจดีธรรมดาคนหนึ่ง ไม่มีบุคลิกของจักรพรรดิเลยสักนิด”“ก่อนที่ความทรงจำในการเวียนว่ายตายเกิดจะตื่นขึ้น เขาก็เป็นแค่หลี่เต๋อหยางเท่านั้น” เฉาเยวียนถอนหายใจยาว พูดอย่างรู้สึกเศร้าใจ “แต่ตอนนี้……ไม่แน่นอนแล้ว”ภายนอกมหาวิหารหลี่เต๋อหยางสวมฉลองพระองค์ของจักรพรรดิ ค่อยๆ หลับตาลง ขั้นพลังของเขาพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วขั้นฉือ…ขั้นชวน…ขั้นมหาสมุทร…ขั้นพิภพ…ขั้นอนันต์…เมื่อข้อจำกัดสุดท้ายของขั้นอนันต์ถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย บุคลิกของเขาก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไป ก้าวเข้าสู่ระดับที่ลึกลับจากนั้นพลังของเขาก็หยุดอยู่กับที่เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ก้มมองมือทั้งสองข้างของตัวเอง แล้วส่ายหน้าอย่างจนปัญญา “ฟื้นฟูได้แค่นี้เองหรือ……”ในตอนนั้นเอง เขาดูเหมือนจะรู้สึกถึงบางสิ่ง จู่ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าของเมืองผีเฟิงตู สีหน้าค่อยๆเคร่งเครียดขึ้นโดมสีดำสนิทนั้น จู่ๆ ก็เกิดระลอกคลื่นสีแดงฉานอย่างประหลาด บรรยากาศอันน่าสะพรึงกลัวที่สุดปกคลุมลงมาในเมืองเฟิงตู วิญญาณทั้งหมดต่างสั่นเทิ้มโดยไม่อาจควบคุมได้ภายใต้บรรยากาศนี้ภายในระลอกคลื่นสีแดงฉาน จู่ๆ ก็มีมือสีดำยื่นออกมา ตามด้วยแขน ไหล่ ศีรษะ ลำตัว……เขาปรากฏตัวออกมาจากระลอกคลื่น ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศเทพเจ้าสีดำ เปลือยท่อนบน
