นั่นแหละ” หลินชีเยี่ยพูดอย่างสงบ ขณะที่สีดำของราตรีแผ่ซึมออกมาจากใต้เท้าอย่างรวดเร็ว “ตอนนี้มันคงอยู่ในระดับสูงสุดของขั้นมหาสมุทร แม้จะยังไม่ก้าวข้ามไปถึงขั้นพิภพ แต่พลังต่อสู้ก็คงต่างจากก่อนหน้านี้ราวฟ้ากับเหว ทุกคนระวังหน่อย”“เข้าใจแล้ว” อันชิงอวี๋พยักหน้า“ฮึๆๆๆ”เฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งไม่พูดพร่ำทำเพลง ถือดาบไล่ฟันราชินีมดเกราะแดงเหมือนหมาบ้า คมดาบสีดำฟาดลงบนเกราะแดงของราชินีมด ทิ้งรอยแผลตื้นๆ ไว้เท่านั้น ไม่สามารถทะลวงการป้องกันของราชินีมดได้เหมือนก่อนหน้านี้ราชินีมดเกราะแดงมองเห็นคนโง่คนนี้ไม่ถูกตามาตั้งนานแล้ว ตอนนี้ไม่เพียงแต่อาการบาดเจ็บหายดีแล้ว แต่ยังเพิ่มระดับขึ้นถึงจุดสูงสุดของขั้นมหาสมุทร จึงปะทะกับเฉาเยวียนอย่างดุเดือด โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อยใบมีดสีดำยาวเรียวดั่งเคียวหลายใบโผล่ออกมาจากใต้เกราะ รับการโจมตีของเฉาเยวียนได้อย่างง่ายดาย ร่างกายถูกเฉาเยวียนผลักให้ถอยหลังเล็กน้อย จากนั้นหนวดสองเส้นที่คล่องแคล่วและมีลวดลายก็พุ่งออกมา ซัดเฉาเยวียนที่คลุ้มคลั่งกระเด็นไปไกลสิบกว่าเมตร“พวกนายถอยออกไปก่อน”หลินชีเยี่ยมองดูภาพนี้ ดูเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงพูดกับอันชิงอวี๋และไป๋หลี่พั่งพั่งที่อยู่ข้างๆทั้งสองคนตกตะลึง แม้จะไม่เข้าใจว่าหลินชีเยี่ยเตรียมจะทำอะไร แต่ก็ถอยหลังไปหลายก้าวหลินชีเยี่ยย่อตัวลง เอามือข้างหนึ่งแตะพื้น จากนั้นวงเวทย์ขนาดใหญ่และซับซ้อนก็ปรากฏขึ้นทันที!ต่อมา รากไม