้นก็มีเสียงดังเกิดขึ้น ราชินีมดที่หลับใหลดูเหมือนกำลังจะตื่น ร่างกายขนาดเท่าภูเขาขนาดย่อมค่อยๆ ลุกขึ้นยืนราชินีมดยกศีรษะขึ้น กวาดตามองภูเขาอาหารตรงหน้า แล้วก็ก้มหน้าลงอย่างเบื่อหน่าย ดูเหมือนไม่ค่อยพอใจกับอาหารเหล่านี้มันนอนอยู่ตรงนั้นอย่างเกียจคร้าน มองดูมดงานตัวแล้วตัวเล่านำอาหารที่พวกมันหามาได้มาถวาย แต่ก็ไม่ได้สนใจแม้แต่น้อยทันใดนั้น มดงานสีแดงตัวหนึ่งก็เดินมาตรงหน้า ร่างกายสั่นไหวเล็กน้อย แล้วโยนสิ่งของสีขาวเล็กๆ ลงไปในกองภูเขาอาหาร……จากนั้นก็ค่อยๆ ก้าวเดินไปตามขบวนที่กำลังเดินกลับอย่างไม่รีบร้อนบนยอดเขาอาหารนั้น มัมมี่น้อยปีนป่ายขึ้นไปบนยอดเขาอย่างทุลักทุเล มองไปรอบๆ อย่างงุนงง แล้วโบกมือให้ราชินีมดที่นอนอยู่บนพื้น“อู๊ง–”ราชินีมดเห็นสิ่งมีชีวิตเพิ่มขึ้นมาบนยอดภูเขาอาหาร ก็รู้สึกสนใจขึ้นมาทันที ร่างกายที่ใหญ่โตยืนขึ้นจากพื้นค่อยๆ เดินไปทางภูเขาอาหารทีละก้าวมู่มู่นั่งอยู่บนยอดเขา เงาของราชินีมดบดบังร่างเล็กๆ ของมันจนมิด แต่มันกลับไม่รู้สึกกลัวแม้แต่น้อย แถมยังเอียงคอ ใช้นิ้วมือน้อยๆ ทั้งสองข้างทำเป็นรูปหัวใจให้ราชินีมด~ฝ่ายหลังชะงักไป ทันใดนั้นก็เกิดความอยากอาหาร มันอ้าปากกว้าง กลืนกินทั้งมู่มู่และภูเขาอาหารที่อยู่ด้านล่างเข้าไปในท้อง……พยักหน้าอย่างพึงพอใจ แล้วก็นอนราบลงบนพื้นอีกครั้งในชั่วขณะถัดมา แสงสว่างก็ส่องทะลุออกมาจากท้องของมันราชินีมดผงะมดทหารโดยรอบล้วนตกตะลึงตูม!!!!แสง
