‘เชื่อ?’‘ฉันไม่เชื่อแกหรอก!!’หลี่เต๋อหยางละสายตาจากศพที่เกลื่อนกลาดบนพื้น มองตาของหลินชีเยี่ยแล้วสูดหายใจลึก “พวกนายก็เป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีเหมือนกันเหรอ?”หลินชีเยี่ยยักไหล่อย่างจนใจ “ใช่”“สังกัดหน่วยไหน?”“ไม่มีหน่วย”หลี่เต๋อหยางจ้องหลินชีเยี่ยราวกับพยายามมองหาอะไรบางอย่างในดวงตาของเขา จากนั้นก็ส่ายหน้าอย่างมั่นใจ“เป็นไปไม่ได้ หน่วยพิทักษ์ราตรีจะไม่มีชื่อได้ยังไง แม้แต่หน่วยรบพิเศษก็ยังมีหมายเลขประจำตัว”หลินชีเยี่ยทำท่าเหมือนรู้อยู่แล้วว่าจะเป็นแบบนี้ จึงโบกมืออย่างจนใจ“ไม่มีก็คือไม่มี คุณจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามใจ พวกเราเป็นหน่วยพิทักษ์ราตรีจริงๆ มาที่นี่เพื่อช่วยแก้ปัญหาสิ่งลี้ลับมดยักษ์ให้กับหน่วย 332 ของพวกคุณ”หลี่เต๋อหยางได้ยินประโยคนี้ก็ชะงักค้างอยู่กับที่การที่หลินชีเยี่ยสามารถพูดถึงหมายเลขหน่วยของพวกเขาได้อย่างชัดเจน ทำให้หลี่เต๋อหยางประหลาดใจมากเพราะหมายเลขหน่วยของพวกเขาค่อนข้างพิเศษ คนที่รู้มีน้อยมาก……แน่นอนว่านี่ก็ไม่ได้เป็นหลักฐานยืนยันตัวตนของหลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ได้ทั้งหมดแต่ในใจของหลี่เต๋อหยางตอนนี้ก็เริ่มเชื่อไปบ้างแล้วหลินชีเยี่ยไม่ได้อธิบายอะไรกับหลี่เต๋อหยางอีก แต่เดินตรงไปยังกองศพที่มู่มู่และอาจูกองไว้นับตั้งแต่เหตุการณ์ที่ชางหนาน เขาก็ไม่ได้ใช้ [เวทย์อัญเชิญข้ามมิติ] อีกเลย ส่วนใหญ่เป็นเพราะถูกกักตัวอยู่ในศูนย์ไจเจี้ย ทำให้ไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับวัสดุที่ใช้เป็นเ