ในขณะที่มดแดงยักษ์กำลังจะชนเข้าใส่ร่างของไป๋หลี่พั่งพั่ง [ปราการหยก] ก็แผ่ขยายออกในทันที รวมตัวกันเป็นโล่หนาทึบตรงหน้าเขาตูม!!ร่างของมดแดงยักษ์พุ่งชนเข้าใส่โล่สีทองราวกับลูกปืนใหญ่ พลังอันน่าสะพรึงกลัวซัดทั้งไป๋หลี่พั่งพั่งและโล่ให้ลอยกระเด็นไปในอากาศเป็นระยะสิบกว่าเมตร ชนต้นไม้หักไปหลายต้นก่อนจะหยุดลงไป๋หลี่พั่งพั่งล้มลงในป่าทึบมืด เขาลูบหลังพลางครางเบาๆ ค่อยๆ ลุกขึ้นยืนหากไม่มีปราการหยกช่วยรับแรงกระแทกไว้ การถูกซัดกระเด็นไปไกลขนาดนี้คงทำให้กระดูกหักไปหลายซี่ พลังของมดแดงยักษ์ตัวนี้ช่างน่ากลัวเหลือเกินไม่ไกลนัก แสงไฟฉายก็ส่องวูบวาบในความมืด ร่างหลายร่างเข้าปะทะกับมดแดงยักษ์แล้วร่างของหลินชีเยี่ยหายวับไปในแสงเวทมนตร์ ก่อนจะปรากฏตัวบนดาบตรงที่ปักอยู่บนหลังของมดแดงยักษ์ในทันที ดาบที่เขาขว้างขึ้นฟ้าไปก่อนหน้านี้ปักเข้าร่างของมดแดงยักษ์อย่างแม่นยำ แต่เพราะความเร็วของอีกฝ่ายสูงมากจึงไม่สามารถทำร้ายจุดสำคัญได้อีกเหตุผลหนึ่งคือ หลินชีเยี่ยไม่รู้ว่าจุดอ่อนของสิ่งนี้อยู่ตรงไหนเขาเคลื่อนย้ายมาอยู่ด้านหลังมดแดงยักษ์ ดาบตรงเล่มที่สองในมือถูกย้อมด้วยสีของความมืด เขาฟันขาของมดแดงยักษ์ขาดสองขา เลือดสีเขียวพุ่งทะลักออกมาจากโคนขาของมันราวกับก๊อกน้ำแตกเมื่อขาสองข้างถูกตัดขาด มดแดงยักษ์ก็ส่งเสียงร้องอีกครั้ง จุดศูนย์ถ่วงเอียงไปด้านหนึ่ง มันหมุนตัวอย่างรวดเร็วและทำท่าจะพุ่งเข้าใส่หลินชีเยี่ย“ฟันร่องหน
