[เรียนท่านผู้โดยสารที่เคารพ ขณะนี้รถไฟกำลังเทียบชานชาลา สถานีเทียนเหอ…]เสียงประกาศดังขึ้นพร้อมกับเสียงของรถไฟ รถไฟสีเขียวค่อยๆ จอดเทียบชานชาลา เด็กหนุ่มทั้งสี่ลงจากรถไฟแล้วดูเวลา“ตามแผนเดิม แยกย้ายกันไปทำภารกิจ พั่งพั่งกับอันชิงอวี๋ไปซื้อของใช้ที่จำเป็น ฉันกับเฉาเยวียนจะไปหารถไปอำเภออันถ่า”คนอื่นๆ พยักหน้ารับหลินชีเยี่ยมองตาไป๋หลี่พั่งพั่งแล้วกำชับอย่างจริงจัง “พอถึงอำเภออันถ่าแล้ว จะไม่มีห้างสรรพสินค้าให้เราซื้อของใช้อีก ดังนั้นต้องซื้ออุปกรณ์ทุกอย่างให้ครบที่นี่ อย่าลืมเด็ดขาด”ไป๋หลี่พั่งพั่งตบอกรับรอง “วางใจเถอะ ผมจัดการได้อยู่แล้ว”หลินชีเยี่ยเมินคำรับประกันของเขา หันไปมองอันชิงอวี๋ที่อยู่ข้างๆ อีกฝ่ายพยักหน้าให้ หลินชีเยี่ยจึงรู้สึกสบายใจขึ้นการให้อันชิงอวี๋ไปกับไป๋หลี่พั่งพั่งก็เพื่อป้องกันไม่ให้ไป๋หลี่พั่งพั่งลืมนู่นลืมนี่ มีอันชิงอวี๋คอยดูแลอยู่ เรื่องนี้ต้องเรียบร้อยแน่นอนทั้งสี่คนนัดเวลารวมตัวกันแล้วแยกย้ายกันไปอย่างรวดเร็วเมืองเทียนเหอเป็นเมืองชายแดนของต้าเซี่ย โครงสร้างพื้นฐานต่างๆ ค่อนข้างไม่สมบูรณ์ ถนนหนทางก็เงียบเหงาแทบไม่เห็นผู้คน ส่วนอำเภออันถ่าซึ่งอยู่ทางเหนือสุดของเมืองเทียนเหอยิ่งมีคนน้อย อย่าว่าแต่รถไฟเลย แม้แต่สถานีขนส่งก็ยังไม่มีวิธีเดียวที่จะไปอำเภออันถ่าได้คือการขับรถไปเองหรือโบกรถไปหลินชีเยี่ยกับเฉาเยวียนเดินหาอยู่แถวๆ สถานีรถไฟอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็เจอคนขั
