็นในสภาพแบบนี้!ไม่กี่นาทีต่อมาคนทั้งสี่นั่งหอบหายใจอยู่ที่มุมกำแพง เหงื่อผสมน้ำทะเลหยดลงบนพื้น เฉาเยวียนชะโงกหน้าออกไปดู แล้วถอนหายใจอย่างโล่งอก“ไม่มีใครตามมานะ……”ไป๋หลี่พั่งพั่งลูบแก้มตัวเอง อดถามไม่ได้ “สรุปแล้วเราโดนซัดมาที่ไหนกัน? ทำไมดันมาอยู่ในเขตท่องเที่ยวพอดี?”“ตอนที่วิ่งหนีเมื่อกี้ ฉันเห็นป้ายโฆษณาที่ชายหาด ดูเหมือนจะเป็นหาดหวงจิน……ถ้าฉันเดาไม่ผิด ที่นี่น่าจะเป็นเมืองหงเหลียน”“หงเหลียน?” เฉาเยวียนตกตะลึง “พวกเรามาถึงภาคตะวันออกเฉียงเหนือแล้วเหรอ?”หลินชีเยี่ยที่อยู่ข้างๆ หยิบโทรศัพท์ที่เยี่ยฟ่านให้มาออกจากถุงกันน้ำ กดปุ่มเปิดค้างไว้ จนเปิดเครื่องได้สำเร็จทันใดนั้น ก็มีข้อความหนึ่งปรากฏขึ้นมา