ย่างพอใจ“ทุกคนเข้าร่วมแล้ว อย่างนี้จำนวนคนในหน่วยก็ถึงสี่คนแล้ว แค่เพิ่มอีกสองคนก็จะครบตามเงื่อนไขข้อแรกแล้ว”“แล้วคนที่เหลือล่ะ นายวางแผนจะทำยังไง? จะขอรายชื่อแนะนำจากเบื้องบนของหน่วยพิทักษ์ราตรีไหม?” เฉาเยวียนถามหลินชีเยี่ยคิดสักครู่ แล้วส่ายหัวปฏิเสธข้อเสนอนี้ “ตอนนี้หน่วยเพิ่งจะก่อตั้ง ไม่จำเป็นต้องรีบหาคนให้ครบหกคนเพราะคนแปลกหน้าที่ย้ายมาจากหน่วยอื่นอาจจะไม่สามารถเข้ากับพวกเราได้อย่างสมบูรณ์ เราสามารถรออีกสักพักบางทีในอนาคตเราอาจจะพบคนที่เหมาะสมกว่า”“ผมเห็นด้วย” ไป๋หลี่พั่งพั่งยกมือสนับสนุนหลินชีเยี่ยเงยหน้ามองไปไกล ดวงตาฉายแววมุ่งมั่น“ไปทำงานกันเถอะ พอกลับถึงฝั่ง การเดินทางของเราเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ……”ไป๋หลี่พั่งพั่งพยักหน้า หยิบ [พายุอัสนี] ออกมาจากกระเป๋า เดินไปที่ท้ายเรือน้ำแข็ง แล้วโบกมืออย่างแรง!เรือน้ำแข็งที่บรรทุกเด็กหนุ่มทั้งสี่คน ก็แล่นฝ่าคลื่นลมและสายฟ้าอันบ้าคลั่ง ทะลวงผ่านคลื่นทะเลอันเชี่ยวกรากแล้วหายลับไปที่ขอบฟ้าในพริบตา
