งแห่ง!โครม!!ถ้วยทำลายพื้นที่ส่วนหนึ่ง หลังจากนั้นร่างสามร่างก็ปรากฏออกมา!หน้าผากของลำดับสองถูกถ้วยชาทำให้เกิดรอยบวมแดงใหญ่ เขาเอามือกุมหน้าผาก จ้องมองรถม้าคันนี้อย่างสงสัย สมองทำงานอย่างรวดเร็ว“ไม่ใช่บอกว่าอาจารย์เฉินใกล้จะสิ้นใจแล้วหรอ? ทำไมเขายังสามารถค้นพบการมีอยู่ของพวกเราได้?” ลำดับโพล่งขึ้นอย่างตกใจลำดับสองครุ่นคิดครู่หนึ่ง “แม้อาจารย์จะบาดเจ็บสาหัส แต่ความสามารถในการรับรู้ก็ยังมีอยู่ เขามองออกว่าพวกเราซุ่มโจมตีอยู่ที่นี่ จึงโจมตีก่อนเพื่อปิดบังความจริงว่าตัวเองบาดเจ็บ……”ลำดับสี่เข้าใจในทันที “กลอุบายเมืองร้าง?”“ต้องเป็นอย่างนั้นแน่!” ลำดับห้าเอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ ดวงตาเปล่งประกายตื่นเต้น “ไม่เช่นนั้นทำไมเขาไม่ใช้ท่าไม้ตายอื่น แต่กลับโยนถ้วยชามาที่พวกเรา? ใครกันจะใช้ถ้วยชาเป็นอาวุธ?ดูเหมือนข่าวของท่านพร่ำรำพันจะถูกต้อง ถึงขั้นที่มนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดต้องใช้กลอุบายเมืองร้าง แสดงว่าคงถึงจุดสิ้นสุดแล้ว!โอกาสในการฟื้นฟูสาวกอยู่ในมือพวกเราแล้ว!”เขาหัวเราะลั่น เหยียบลมพายุบินไปหยุดอยู่หน้ารถม้า แล้วเอ่ยอย่างโอหัง“อาจารย์เฉิน อย่าฝืนเลย วันนี้ที่พบพวกเรา เป็นเคราะห์กรรมที่ท่านหลีกเลี่ยงไม่ได้ ฮ่าๆๆ”ในรถม้า อาจารย์เฉินมองดูสามคนตรงหน้าอย่างงุนงง จนอดขำไม่ได้“สาวก? พวกเขาเสียสติไปแล้วหรือไง? กล้ามาหาเรื่องฉันเชียวเหรอ……”เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืนในรถม้า ทัศนียภาพในรถม้าแผ่ขยายออกไปรอบด้านอย่า
