ห้าดูเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ หันไปถามลำดับสองและที่สี่หันไปมองพร้อมกันเสิ่นชิงจู่พยักหน้า “ท่านพร่ำรำพันบอกว่า ภารกิจลอบสังหารอู๋ทงเสวียนครั้งนี้สิ้นสุดแล้ว……”ขณะที่ทั้งสามคนกำลังถอนหายใจโล่งอก เสิ่นชิงจู่ก็พูดต่อ “แต่เขาได้มอบภารกิจใหม่มา”ได้ยินประโยคนี้ อีกสามคนก็ตกใจ “ยังมีภารกิจอีกเหรอ? ภารกิจอะไร?”เสิ่นชิงจู่สูดหายใจลึก พูดทีละคำ “ลอบสังหาร……อาจารย์เฉิน!”“อะไรนะ?!!”เมื่อได้ยินสามคำสุดท้าย ทั้งสามคนก็เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ“ลอบสังหารมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดคนหนึ่ง? แค่พวกเราเนี่ยนะ? ล้อเล่นหรือเปล่า?”เสิ่นชิงจู่พูดอย่างจริงจัง “ท่านพร่ำรำพันได้รับข่าวว่าอาจารย์เฉิน หนึ่งในมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดถูกเทพองค์หนึ่งโจมตีระหว่างทางกลับเมืองมา ได้รับบาดเจ็บสาหัสและอยู่ในอันตรายถึงชีวิต ตอนนี้เป็นช่วงที่เขาอ่อนแอที่สุด!ถ้าไม่ใช่เพราะร่างแท้ของท่านพร่ำรำพันถูกหน่วยร่างทรงไล่ล่า เขาคงจะลงมือเองแล้ว ตอนนี้อาจารย์เฉินกำลังเดินทางกลับศูนย์ไจเจี้ยเพื่อรักษาตัว โอกาสที่จะซุ่มโจมตีเขาได้… เหลือแค่พวกเราแล้ว!นี่คือโอกาสเดียวของศาสนจักรเทพโบราณและเหล่าสาวกที่จะสังหารมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดคนหนึ่ง!”เมื่อได้ยินคำพูดยาวเหยียดของเสิ่นชิงจู่ สาวกทั้งสามคนก็ยืนงงอยู่กับที่“อาจารย์เฉินถูกเทพโจมตีในเขตแดนของต้าเซี่ยงั้นเหรอ?”“บาดเจ็บสาหัส?”“อยู่ในอันตรายถึงชีวิต?!”ทั้งสามคนเอ่ยปากด้วยความไม่อยากเชื่อ ไม
