หลินชีเยี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วเงยหน้ามองกำแพงสีดำสูงตระหง่านด้านข้าง ถามอย่างสงสัย “ทำไมไม่มีใครเลือกที่จะปีนกำแพงออกไป? ถึงกำแพงจะสูงแค่ไหน ก็ต้องมีคนที่สามารถใช้ผนึกต้องห้ามกระโดดข้ามไปได้สิ?”อันชิงอวี๋ส่ายหน้า แล้วหยิบเศษหินจากพื้นขึ้นมา โยนไปทางด้านนอกกำแพงสูงสุดแรงเศษหินเพิ่งจะบินขึ้นเหนือกำแพงไป ก็มีแสงไฟสีฟ้าเจิดจ้าพุ่งออกมาจากยอดกำแพง ในชั่วพริบตาก็ทำให้เศษหินกลายเป็นเถ้าถ่านลอยไป“ศูนย์ไจเจี้ยได้ชื่อว่ามีระบบป้องกันที่แน่นหนาที่สุดในต้าเซี่ย นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ นะ อิฐทุกก้อนที่ใช้ก่อกำแพงสูงนี้ล้วนมีคุณสมบัตินำไฟฟ้าสูงมาก ฉันคาดว่าใต้ดินที่ไหนสักแห่ง ต้องมีวัตถุต้องห้ามอันตรายสูงที่สามารถปล่อยไฟฟ้าได้โดยอัตโนมัติ เชื่อมต่อกับกำแพงทั้งหมด หากมีสิ่งแปลกปลอมพยายามข้ามกำแพงทำให้สนามแม่เหล็กเปลี่ยนแปลง ก็จะเกิดการช็อตไฟฟ้าขึ้น”อันชิงอวี๋ดันแว่นตาบนสันจมูก พูดอย่างจนปัญญา “ตอนแรกฉันก็ไม่ได้สังเกตรายละเอียดนี้ แต่พอการจลาจลเริ่มต้นขึ้น ก็มีคนพยายามข้ามกำแพง ผลคือถูกไฟฟ้าช็อตจนกลายเป็นถ่านไปเลย”“นั่นหมายความว่า ถ้าอยากออกจากศูนย์ไจเจี้ย ก็มีทางเดียวคือต้องบุกทะลวงประตูใหญ่สินะ?” หลินชีเยี่ยครุ่นคิด“ถูกต้อง” อันชิงอวี๋พยักหน้าเห็นหลินชีเยี่ยไม่มีปฏิกิริยาอะไร อันชิงอวี๋จึงหันหน้ามาถามอย่างสงสัย “พวกเราจะยังไม่ลงมือเหรอ? ถ้าจำนวนนักโทษลดลงไปอีก พวกเราจะบุกทะลวงประตูนั้นไม่ง่ายแล้
