…” ชายผอมแห้งหัวเราะเยาะ “ตอนนี้การสะกดของ [ศิลาสกัดกั้น] ถูกปลดปล่อยแล้ว ในพวกเราสามคนนี้ สุ่มเอาคนไหนมาก็สามารถจัดการนายที่เป็นคนไร้ค่าที่มีแต่พละกำลังได้ นายยังคิดว่าตัวเองเป็นหัวหน้าศูนย์ไจเจี้ยอยู่อีกหรือ? แค่เด็กหนุ่มสองคนยังสู้ไม่ได้ ช่างน่าอับอายจริงๆ”สีหน้าของหันจินหลงเขียวคล้ำ“เมื่อพวกเรารู้วิธีออกไปแล้ว ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีความจำเป็นต้องอยู่อีกต่อไป ทำไมพวกเราต้องพาคนที่เป็นภาระออกไปด้วยล่ะ?” ชายมีหนวดมองหันจินหลงแวบหนึ่ง ในดวงตาปรากฏจิตสังหารจางๆ“ไม่พาฉันไปด้วย พวกนายออกไปไม่ได้แน่” หันจินหลงข่มความโกรธในใจไว้ พูดอย่างใจเย็นที่สุดเท่าที่จะทำได้“ระบบท่อน้ำของศูนย์ไจเจี้ยนี้ซับซ้อนมาก แค่เดินผิดทางแยกเดียว พวกนายก็ไม่มีทางหาทางออกได้ตลอดกาล”ชายผอมแห้ง ชายมีหนวด และเหล่าจาง ต่างก็สบตากันแล้วหัวเราะแห้งๆ“ล้อเล่นน่า ทำไมถึงจริงจังขนาดนั้นล่ะ? ยังไง? รับมุกไม่ได้เหรอ?” ชายมีหนวดตบไหล่หันจินหลงแรงๆ พลางหัวเราะสิ้นเสียง ชายมีหนวดก็ชะงักไปทันที ราวกับรับรู้บางอย่าง เขาหันขวับไปมองในความมืด ดวงตาเผยแววดุร้าย!“มีคนอยู่ตรงนั้น!”สีหน้าของเหล่าจางเปลี่ยนไป เขายื่นฝ่ามือออกไปฟาดไปทางนั้นทันที ปราการสีฟ้าอ่อนรวมตัวกันเป็นฝ่ามือยักษ์เขาตบเข้าไปในความมืด!ปัง!ได้ยินเสียงดังเบาๆ กำแพงฝ่ามือก็ถูกความมืดฉีกขาด แตกกระจายอย่างรวดเร็วในอากาศท่ามกลางความมืด ร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งค่อยๆ เดินออกม