หลังจากตีสามครั้ง เลือดบนพื้นผิวของค้อนเริ่มเลือนหายไป“บ้าเอ๊ย! จำนวนครั้งที่ใช้ค้อนเลือดหมดแล้ว” ลำดับที่หกมอง [ศิลาสกัดกั้น] ที่เต็มไปด้วยรอยแตกตรงหน้าดวงตาฉายแววไม่ยอมแพ้ “ถ้าได้ตีอีกสองครั้ง ต้องทำลายมันได้อย่างแน่นอน!”เสียงปืนดังมาแต่ไกล ผสานกับเสียงระเบิด เสียงกรีดร้อง และเสียงหัวเราะอย่างโหดเหี้ยม ทำลายความเงียบสงัดของค่ำคืนยามราตรีวัตถุคล้ายระเบิดมือหลายลูกร่วงลงมาจากที่สูง ตกลงใกล้ๆ ทั้งสองคน ในชั่วขณะต่อมา แสงสว่างจ้าพลันพุ่งออกมา ส่องสว่างบริเวณรอบๆ ราวกับแสงแดดยามกลางวัน!ร่างของลำดับที่หกและลำดับที่สี่ปรากฏชัดเจนในแสงสว่างจ้า!ปัง ปัง ปัง!!เสียงปืนซุ่มยิงดังมาจากหอสังเกตการณ์บนกำแพงเหล็ก กระสุนพุ่งมาหาพวกเขาราวกับฝนตกหนัก ลำดับที่สี่แค่นเสียงเย็นชา ยกมือขึ้นทันที กระสุนทั้งหมดหยุดนิ่งกลางอากาศห่างจากตัวเขาสามเมตร เรียงตัวกันเป็นม่านกระสุนไม่สามารถเข้าใกล้ได้แม้แต่น้อย!“อย่างที่คิดไว้ [ศิลาสกัดกั้น] ใหญ่ขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าจะทำลายได้ง่ายๆ สินะ” ลำดับที่สี่ยืนอยู่หน้าม่านกระสุนพลางพูดอย่างไม่ใส่ใจ“ถึงแม้จะยังไม่ได้ฟื้นฟูพลังทั้งหมด แต่ด้วยขั้นพิภพ ก็เพียงพอที่จะทำภารกิจที่ท่านพร่ำรำพันมอบหมายให้สำเร็จแล้ว เราไม่ควรเสียเวลาที่นี่อีกต่อไป”เมื่อพูดจบ เขาก็โบกมือที่ลอยอยู่กลางอากาศลง ทันใดนั้น กระสุนทั้งหมดก็พุ่งย้อนกลับไปยังหอสังเกตการณ์เดิม!ดอกไม้เลือดผลิบานภายใต้รัตติกาลอันมืด
