ิดครู่หนึ่ง พูดอย่างสงสัย “อืม… จริงเหรอ? แต่ว่า พ่อสนใจผมตั้งแต่เมื่อไหร่……”“ยังไง? ปกติพ่อนายไม่สนใจนายเหรอ?”“เขาเป็นคนยุ่งมาก จะมีเวลามาสนใจผมได้ยังไง” ไป๋หลี่พั่งพั่งยักไหล่ “เรื่องของผม เขาแทบไม่ยุ่งเลย แม้แต่ตอนที่ผมบอกว่าจะออกจากบ้านไปหน่วยพิทักษ์ราตรี เขาก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไร แค่ส่งคนมาส่งผมไม่กี่คน”เฉาเยวียนปลอบใจ “บางทีเขาอาจแค่แสดงท่าทีเย็นชาภายนอก แต่ลับหลังอาจคอยติดตามความเคลื่อนไหวของนายตลอด ไม่งั้นจะอธิบายพฤติกรรมของรองผู้บัญชาการคนนี้ได้ยังไง เขาถึงกับรู้ว่าเป้าหมายของเราคือโรงพยาบาลจิตเวชหยางกวง”ไป๋หลี่พั่งพั่งคิดอย่างละเอียด “ก็จริงนะ……”เฉาเยวียนเดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปยังศูนย์ไจเจี้ยที่ว่างเปล่าเบื้องล่าง พลางพูดว่า “ไม่ว่าจะยังไง พวกเราก็แทรกซึมเข้ามาในศูนย์ไจเจี้ยได้สำเร็จแล้ว ต่อไป… ก็ต้องหาทางช่วยชีเยี่ยออกมาจากโรงพยาบาลจิตเวชหยางกวงให้ได้”“นายเคยอยู่ที่นั่น น่าจะมีวิธีแล้วสิ?”“ผ่านมาหลายปีแล้ว ฉันก็ไม่รู้ว่าภายในโรงพยาบาลจะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้างหรือเปล่า……” เฉาเยวียนครุ่นคิดครู่หนึ่ง “แต่ถึงยังไง ตอนนี้สถานการณ์ภายนอกถูก AI ควบคุมอยู่ พวกเราไม่สามารถออกไปได้ตอนนี้ ได้แต่รอให้รองผู้บัญชาการคนนั้นลงมือก่อน… เขารับผลประโยชน์จากตระกูลไป๋หลี่ของพวกนายแล้ว น่าจะรับผิดชอบจนจบ”ไป๋หลี่พั่งพั่งนั่งบนเกาอี้ของเซี่ยอวี่ เหยียดขาทั้งสองข้างวางบนโต๊ะ แล้วถอนหายใจยาว “ถ้า
