่ จึงถามว่า “นายกำลังคิดอะไรอยู่?”“ฉันกำลังคิดว่า พวกเขาจะทำลายแผนการชิงตัวนักโทษของเราหรือเปล่า……”ไป๋หลี่พั่งพั่งตกตะลึง “พวกเรามีแผนด้วยเหรอ?”“……” เฉาเยวียนกลอกตา แล้วพูดต่อ “ถึงจะไม่มีแผน แต่ถ้าพวกเขาบุ่มบ่ามบุกเข้าไปในศูนย์ไจเจี้ย แล้วถูกผู้คุมจับได้ หลังจากจับพวกเขาแล้ว ก็ต้องระดมกำลังจำนวนมากมาค้นหาทั้งเกาะ ดูว่ามีใครหลุดรอดมาอีกไหม พอเป็นแบบนั้น พวกเราก็จะเสียเปรียบ”ไป๋หลี่พั่งพั่งครุ่นคิด “งั้นพวกเราไปจับพวกเขามัดไว้ดีไหม? จะได้ไม่ให้พวกเขาสร้างปัญหา”“ที่นี่คือศูนย์ไจเจี้ย เราไม่สามารถใช้ผนึกต้องห้ามได้ พวกเรามีแค่สองคน อาจจะสู้พวกเขาสามคนไม่ได้……” เฉาเยวียนพูดยังไม่ทันจบ ทั้งตัวก็ชะงักค้างไปทันทีเห็นเพียงไป๋หลี่พั่งพั่งลูบสร้อยคอ แสงสีทองก็ล้อมรอบตัวอีกฝ่าย เขามองเฉาเยวียนด้วยสีหน้าแปลกๆ“นายเพิ่งพูดว่า……อะไรนะ?”เฉาเยวียนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันบอกว่า จัดการพวกมันเลย!”…ในป่า สาวกทั้งสามกำลังเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว“ประตูหน้าของศูนย์ไจเจี้ยมีการรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด พวกเราไม่สามารถใช้ผนึกต้องห้ามได้ เป็นไปไม่ได้ที่จะผ่านเข้าไป ตอนนี้ภารกิจหลักของพวกเราคือหาที่ซ่อนตัว รอจนกว่าจะมีสัญญาณ แล้วค่อยลงมือ!” ลำดับที่สองพูดกับคนข้างๆ พลางมองรอบๆ อย่างระแวดระวัง“รับทราบ”ลำดับที่สองหยุดฝีเท้าทันที“เกิดอะไรขึ้น?” ลำดับที่ห้าขมวดคิ้วมองอีกฝ่ายลำดับที่สองไม่พูดอะไร เพียงแต่หันกลับ
