ก็พอเข้าใจได้ว่าทำไมอู๋เหลาโก่วถึงถูกจัดให้อยู่ที่ศูนย์ไจเจี้ย……ถ้าไม่มีมนุษย์ที่อยู่จุดสูงสุดคอยดูแล ที่อื่นคงห้ามเขาไม่อยู่จริงๆ”“ฉันยังไม่เชื่อว่าหน่วยรบพิเศษจะฆ่าฟันกันเอง” หลินชีเยี่ยส่ายหัว “เบื้องหลังนี้ต้องมีเรื่องที่พวกเราไม่รู้แน่ๆ”“อาจจะเป็นอย่างนั้นก็ได้” อันชิงอวี๋ถอนหายใจ“ฉันมีคำถามอีกข้อ” หลินชีเยี่ยเอ่ยขึ้น“หืม?”“ทำไมนายถึงให้เนื้อปลาทั้งหมดกับฉัน?” หลินชีเยี่ยมองเนื้อปลาที่กองสูงในจานอาหาร มุมปากกระตุกเล็กน้อย“เห็นฉันเป็นแมวหรือไง?”อันชิงอวี๋พิจารณาหลินชีเยี่ยอย่างละเอียดครู่หนึ่ง แล้วยิ้ม “ใช่แล้วล่ะ”ห่างออกไปหลายพันลี้ศาสนจักรเทพโบราณภายใต้ท้องฟ้าอันมืดมัว โบสถ์สีดำโบราณและลึกลับตั้งตระหง่านอยู่บนไหล่เขา รอบๆ โบสถ์เต็มไปด้วยกิ่งไม้เปลือยเปล่าที่ดูราวกับหนามเหล็กยักษ์ ชี้ขึ้นฟ้าอย่างดุร้ายร่างในชุดคลุมสีเทาเดินตามเส้นทางขรุขระบนภูเขามาถึงหน้าประตูใหญ่ของโบสถ์ แล้วค่อยๆ ผลักมันให้เปิดออกเอี๊ยด…เสียงแหลมดังออกมาจากด้านหลังประตู ก้องกังวานไปทั่วโบสถ์อันว่างเปล่า อีกาสีดำตกใจบินขึ้นพรึ่บ หมุนวนอยู่ใต้โดมของโบสถ์ลึกเข้าไปในโบสถ์ บนบัลลังก์หนามที่ตั้งตระหง่าน เมื่อร่างที่ถูกปกคลุมด้วยเงามืดเห็นผู้มาเยือน ดวงตาก็หรี่ลงเล็กน้อย“ในที่สุดคุณก็มาถึง”ชายในชุดคลุมสีเทาเดินมาถึงกลางหอประชุมใหญ่ ใต้บัลลังก์ มีคนในชุดคลุมสีเทาอีกสองคนรออยู่ที่นั่นแล้ว เขาเงยหน้ามองขึ้นไปบนบัลลังก
