ทุกครั้งที่ท่องบทกวีที่สะท้อนความรู้สึกภายในใจ ก็สามารถส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมรอบตัวได้ผลกระทบนี้ไม่ได้จำกัดเพียงแค่การสร้างสิ่งของจากความว่างเปล่า แต่ยังรวมถึงการใช้สภาพแวดล้อมรอบข้างเพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของ ‘ผลกระทบ’ ด้วยตัวอย่างเช่น ในโรงพยาบาลจิตเวชแห่งเทพเจ้า รอบตัวหลินชีเยี่ยไม่มีเงื่อนไขที่เพียงพอจะทำให้ ‘น้ำตกไหลเชี่ยวกรากลงมาสามพันฉือ’ ได้ ดังนั้นจึงต้องใช้วิธีที่ยุ่งยากที่สุด สิ้นเปลืองพลังจิตมากที่สุด เพื่อสร้างสายน้ำขึ้นมาจากความว่างเปล่าแต่ที่นี่ หลินชีเยี่ยแทบไม่ต้องใช้พลังงานเลย ก็สามารถเรียกสายน้ำออกมาได้ เพราะที่นี่มีเงื่อนไข ‘น้ำตกไหลเชี่ยวกรากลงมาสามพันฉือ’ อยู่แล้ว สิ่งที่เรียกว่า ‘ผลกระทบ’ จึงไม่ใช่การสร้างสายน้ำจากความว่างเปล่า แต่เป็นการบิดก๊อกน้ำให้เปิดโดยอัตโนมัติ ทำให้เกิดสายน้ำขึ้นมาแม้ว่าเมื่อเทียบกันแล้ว สายน้ำจากก๊อกน้ำกับสายน้ำในโรงพยาบาลจะแตกต่างกันมาก แต่ต้องรู้ว่านี่เป็นการทำสำเร็จภายใต้การผนึกพลังของ [ศิลาสกัดกั้น]ภายใต้ผนึกพลังของ [ศิลาสกัดกั้น] ทั้งผนึกเทวะแห่งราตรีและผนึกเทวะมายาไม่สามารถใช้งานได้ แต่ [กวีแห่งนภา] กลับใช้ได้ ไม่ใช่เพราะมันแข็งแกร่งกว่าผนึกเทวะทั้งสองอย่าง แต่เป็นเพราะมันสามารถใช้ประโยชน์จากสภาพแวดล้อมรอบข้างเพื่อให้บรรลุจุดประสงค์ของ ‘ผลกระทบ’ ได้พูดง่ายๆ คือ [กวีแห่งนภา] ใช้พลังงานน้อยกว่าและกระตุ้นได้ง่ายกว่าในสภาพแวดล้อมท
