งหมดแก่พวกเขา เหลือไว้แค่สองลูกหนึ่งลูกสำหรับข้า อีกหนึ่งลูกสำหรับบรากี……แต่ข้าประเมินพลังของหมอกต่ำไป ทั้งข้าและบรากีไม่ใช่เทพเจ้าที่มีตำแหน่งสูงส่งนัก ข้าดูแลอำนาจแห่งความเยาว์วัย อาศัยพลังชีวิตอันแข็งแกร่งพอจะต้านทานหมอกได้อย่างลำบาก แต่บรากีทำไม่ได้……”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย“เมื่อพลังเทพค่อยๆ อ่อนแรงลง บรากีก็จมสู่ภวังค์ ส่วนข้าได้แต่ยืนงงงันอยู่ข้างกายเขา……” อิดุนน์ราวกับนึกถึงบางสิ่ง ดวงตาแดงก่ำ น้ำตาเอ่อคลอ“แต่เขาก็ยังมีชีวิตรอด” หลินชีเยี่ยเอ่ยช้าๆ “ดังนั้น คุณทำอะไรหรือ?”อิดุนน์เงยหน้าขึ้น มองใบหน้าคุ้นเคยอบอุ่นในกระจก มือข้างหนึ่งแตะเบาๆ ที่หน้าอกขวา ดวงตาฉายแววรักลึกซึ้ง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย“ข้ามอบหัวใจของตนเองให้เขา……”
