หลินชีเยี่ยเดินไปใกล้เครื่องออกกำลังกาย เลือกราวดึงข้อที่อยู่ริมสุด วอร์มร่างกายเล็กน้อย แล้วเริ่มดึงข้อขึ้นการหลับใหลเป็นเวลาหนึ่งปีทำให้ร่างกายอ่อนแอลงอย่างมาก พละกำลังยังไม่ถึงหนึ่งในสามของเดิม หากต้องการทำแผนการแหกคุกให้สำเร็จ เขาต้องฟื้นฟูร่างกายให้อยู่ในสภาพที่ดีที่สุดขณะที่เขากำลังออกกำลัง นักโทษรอบข้างก็ชำเลืองมองด้วยหางตา เห็นว่าเขาทำได้แค่สามสิบกว่าครั้งในคราวเดียว ก็มีแววดูถูกในดวงตาพวกเขาส่วนใหญ่ล้วนผ่านการฝึกฝนมาในสภาพที่ไม่ได้ใช้ผนึกต้องห้าม อาศัยเพียงพละกำลังร่างกายล้วนๆ การดึงข้อได้สามสิบครั้งในคราวเดียวถือว่าอยู่ในระดับล่างสุดหลังจากทำการดึงข้อแปดเซ็ตติดต่อกัน หลินชีเยี่ยก็นั่งพัก เหงื่อไหลลงมาตามแก้มหยดลงบนพื้น หายใจค่อนข้างหอบในตอนนั้น ร่างสูงใหญ่สามคนก็มายืนอยู่ตรงหน้าเขาหลินชีเยี่ยเงยหน้าขึ้น เห็นคนที่นำหน้ามีความสูงเกือบสองเมตร รูปร่างกำยำ แขนทั้งสองข้างที่แข็งแรงสักรูปปีศาจหน้าเขียวเขี้ยวงอก ดวงตาเล็กดุร้ายจ้องมองหลินชีเยี่ยไม่วางตา พลางหัวเราะเยาะ“ไอ้หนู มาใหม่เหรอ?” ลูกน้องหัวเกรียนที่ยืนอยู่ด้านหลังชายร่างใหญ่เอ่ยด้วยเสียงแหลมหลินชีเยี่ยชายตามองอย่างเรียบเฉย “มีธุระอะไร?”“โอ้โห ทำเป็นหยิ่ง!” ลูกน้องหัวเกรียนหัวเราะ ชี้ไปที่ชายร่างใหญ่ตรงหน้า พูดต่อว่า “พวกที่มาใหม่ไม่รู้กฎ งั้นจะแนะนำให้รู้จักหน่อย นี่คือพี่อาเหมิ่ง! เป็นหัวหน้าแก๊งมังกรดำของพวกเรา! ต่อไปน
