หลินชีเยี่ยเดินตามพยาบาลผ่านระเบียงทางเดินที่คดเคี้ยว แล้วหยุดลงหน้าประตูใสหนาหลายเซนติเมตรประตูบานนี้ทำจากวัสดุอะไรก็ไม่อาจทราบได้ หลินชีเยี่ยเดินไปข้างประตู พยายามปล่อยพลังจิตออกจากร่างกายแต่กลับพบว่าแม้แต่ [พิภพเทพ] ก็ไม่สามารถทะลุผ่านประตูนี้ได้ มันเหมือนเป็นฉนวนกั้นพลังจิต ป้องกันการสำรวจของผนึกต้องห้ามทั้งหมดเขาเห็นผู้ช่วยพยาบาลหยิบบัตรพนักงานออกมาให้กล้องวงจรปิดบนเพดานตรวจสอบ ดูเหมือนกำลังรอการยืนยัน จากนั้นก็มีเสียงทุ้มต่ำของผู้ชายดังออกมาจากลำโพงขนาดเล็ก[รหัสพนักงาน 39180 โปรดตอบรหัสลับประจำวันนี้]“ครับ”[วันนี้คนถือตะเกียงอยากกินอะไรมากที่สุด?]“ชานมเผือกไข่มุกเผือกอร่อยจนร้องแมะแมะ”[รหัสลับถูกต้อง เชิญผ่านได้]ไฟสีเขียวที่อุปกรณ์ตรวจสอบข้างประตูกระจกสว่างขึ้น เสียง ‘ติ๊ด’ ดังเบาๆ ประตูใสที่กั้นพลังจิตจึงค่อยๆ เปิดออก ด้านหลังประตูคือลานกิจกรรมกลางแจ้งขนาดใหญ่หลินชีเยี่ย “……”‘การตรวจสอบรหัสลับนี่มันอะไรกัน?’จากห้องโลหะอัลลอยทรงลูกบาศก์มาถึงประตูสถาบันวิจัย ระยะทางเพียงห้านาที แต่มีด่านตรวจถึงเก้าด่าน ยังไม่รวมถึงการป้อนรหัสผ่าน ลายนิ้วมือ ม่านตา เสียง การตรวจสอบบัตรพนักงาน สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับหลินชีเยี่ย แต่ด่านรหัสลับสุดท้ายนี่ทำให้เขาตกใจจริงๆนี่มันยุคอะไรแล้ว? ยังมีคนใช้วิธีตรวจสอบแบบโบราณอย่างรหัสลับอีกเหรอ?แถม ‘ชานมเผือกไข่มุกเผือกอร่อยจนร้องแมะแมะ’ แบบนี้
