เมืองชางหนานณ โพรงใต้ดินปัง!!เสียงดังสนั่นกึกก้องไปทั่วโพรง ฝาโลงศพลอยกระเด็นออกมา ทำให้หนูที่อยู่รอบๆ ตกใจวิ่งหนีกระเจิดกระเจิงตรงกลางลานโล่ง กล่องโลหะสีเงินขาวนอนนิ่งอยู่ที่นั่นไอเย็นสีขาวพวยพุ่งออกมาจากโลง ครู่ต่อมา แขนขาวซีดยื่นออกมาอย่างฉับพลัน คว้าขอบโลงไว้ ร่างเปลือยกายร่างหนึ่งค่อยๆ ลุกขึ้นยืนจากข้างในเงาร่างนั้นก้มมองมือทั้งสองของตัวเอง ดวงตาเป็นประกายสีเทา พึมพำว่า“ในที่สุดก็สำเร็จแล้ว……”เขาก้าวออกจากโลง หยิบเสื้อผ้าที่วางอยู่บนโต๊ะผ่าตัดข้างๆ มาใส่ สวมแว่นตา แล้วเดินไปที่กองเครื่องมือ ตรวจสอบค่าต่างๆ อย่างละเอียดหลังจากนั้นสักพัก รอยยิ้มบางๆ พลันปรากฏบนใบหน้าของเขาเขาเงยหน้าขึ้นมองแสงอาทิตย์อ่อนๆ ที่ลอดลงมาจากเพดานโพรง หรี่ตาลงเล็กน้อย ราวกับยังปรับตัวกับความสว่างไม่ได้“ถึงเวลาออกไปแล้ว”…“สงสัยว่ามีสิ่งลี้ลับปรากฏตัว?”ในสำนักงานเหอผิง หงอิงเงยหน้าขึ้นมองเวินฉีโม่ตรงหน้าอย่างประหลาดใจ“ผลกระทบจากสงครามเทพยังคงอยู่ ไม่น่าจะมีสิ่งลี้ลับปรากฏตัวได้นะ……”เวินฉีโม่ส่งเอกสารในมือให้หงอิงอย่างจนใจ “หัวหน้า ฉันจะพูดเรื่องนี้เล่นๆ ได้ยังไง นี่เป็นแฟ้มที่ส่งมาจากสถานีตำรวจ หนูที่เขตตะวันออกระบาดไปทั่วแล้ว นี่ไม่ใช่ปรากฏการณ์ธรรมชาติแน่นอน”หงอิงรับเอกสารมา อ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน ดวงตาฉายแววสงสัย“งั้นไปดูกันก่อนแล้วกัน”ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถตู้สีดำค่อยๆ จอดที่หน้าโรงงานแห่งหนึ่งที่เพิ่ง
