ไม่รู้ตัวในขณะนี้ ในจิตสำนึกของเขามีเพียงความเจ็บปวดอย่างไม่มีที่สิ้นสุด และความเศร้าโศกที่ไม่เคยมีมาก่อนครู่ต่อมา สีหน้าของเซี่ยซือเหมิงก็แย่ลง“น่ะ นี่……” เซี่ยซือเหมิงลุกขึ้นยืน มองไปที่หลินชีเยี่ยด้วยความตกใจ“หัวหน้า เกิดอะไรขึ้น?”“ร่างกายของเขาหมดสภาพอย่างหนัก จิตวิญญาณเหมือนถูกโยนเข้าไปในเครื่องปั่น ถูกตัดและแยกออกไม่หยุดตามหลักแล้ว ไม่ถึงสิบวินาทีเขาก็จะสูญสลายไป แต่ในขณะเดียวกันก็มีพลังอีกอย่างหนึ่งที่กำลังซ่อมแซมจิตวิญญาณของเขาอย่างน่าอัศจรรย์……”“แตกสลายไปพร้อมๆ กับซ่อมแซม?” ข่งซางขมวดคิ้วแน่น “ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อน……เกิดอะไรขึ้นกับเขากันแน่?”เซี่ยซือเหมิงกัดริมฝีปากแน่น มองไปที่หลินชีเยี่ยด้วยความเป็นห่วง “ถ้าเป็นการสูญสลายในระยะเวลาสั้นๆ ก็ยังดี แต่กลับเป็นว่าจิตวิญญาณของเขากำลังได้รับการซ่อมแซมอย่างต่อเนื่อง……เมื่อเป็นเช่นนี้ ความเจ็บปวดของเขาก็จะถูกตรึงไว้ในช่วงเวลานี้ไม่มีที่สิ้นสุด”“หมายความว่ายังไง?” เด็กสาวคนหนึ่งในหน่วยถามด้วยความสงสัย“ยกตัวอย่างเช่น มีคนหนึ่งกระโดดตึกฆ่าตัวตาย เวลาของเขาก็จะถูกล็อคไว้ที่สองวินาทีก่อนตาย เขาต้องทนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวดในช่วงเวลาแห่งความตายซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดกาล ไม่สามารถหลุดพ้นได้……แน่นอนว่าความเจ็บปวดจากการฉีกขาดของวิญญาณนั้นทรมานกว่าการกระโดดตึกเป็นร้อยเท่า” ข่งซางอธิบาย“แล้ว……ช่วยเขาได้ไหม?”เซี่ยซือเหมิงค่อยๆ หลับตาลงแ
