ั้นลำตัวงูก็รัดรอบร่างของมันอย่างรวดเร็วก็อดซิลล่าคำรามเสียงดัง ดึงส่วนหัวของยอร์มุงกันเดอร์ออก อ้าปากกว้าง แล้วพ่นลมหายใจปรมาณูสีฟ้าเข้มออกมา!ภายใต้ลมหายใจที่ทำลายล้างนี้ เกล็ดทั่วร่างของยอร์มุงกันเดอร์ลุกชัน ดวงตางูหดเล็กลงทันที มันดิ้นรนหลุดจากการรัดของก็อดซิลล่า เลื้อยหนีลมหายใจปรมาณูอย่างหวุดหวิดเปลวไฟสีฟ้าเข้มเผาไหม้เกล็ดงูของยอร์มุงกันเดอร์เป็นบริเวณกว้าง ด้วยความเจ็บปวดรุนแรง มันดิ้นรนอย่างรุนแรง หางงูรัดรอบคอของก็อดซิลล่าแน่น พยายามรัดให้แน่นขึ้นเรื่อยๆ!ขนาดร่างกายของยอร์มุงกันเดอร์ไม่ต่างจากก็อดซิลล่ามากนัก ในแง่ของพละกำลัง มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของก็อดซิลล่าเลย แต่หากพูดถึงความคล่องแคล่ว มันเหนือกว่าก็อดซิลล่าอย่างมากคอของก็อดซิลล่าถูกยอร์มุงกันเดอร์ล็อกไว้ การเคลื่อนไหวเริ่มไม่เป็นไปตามใจ มันจึงก้มหัวลงทันที งับลงบนเกล็ดงูแข็งแกร่งที่พันรอบคอในชั่วขณะต่อมา ลมหายใจปรมาณูสีฟ้าเข้มก็พุ่งออกมาอีกครั้ง!เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดยักษ์สองตัวนี้พันกันอยู่ สร้างภาพที่ทำลายล้างโลก หลินชีเยี่ยก็ละสายตากลับมามองโลกิที่อยู่ไม่ไกลการใช้ ‘ปาฏิหาริย์’ เรียกสิ่งมีชีวิตที่สามารถต่อกรกับเทพปกรณัมออกมาได้นั้น ก็ทำให้หลินชีเยี่ยสูญเสียพลังเทพจำนวนมากเช่นกัน พลังเทพที่จะช่วยให้เขาสู้กับโลกิต่อไปได้… เหลือน้อยเต็มทีแล้วยิ่งไปกว่านั้น เวลาที่สามารถรองรับการสถิตย์วิญญาณของเมอร์ลินก็ถึงขีดจำกัดมานานแล้ว
