ดาบคู่ของหลินชีเยี่ยตัดผ่านอากาศ ส่งเสียงระเบิดแหลมหูออกมา พุ่งตรงไปที่ลำคอของโลกิ!“อาวุธของมนุษย์ธรรมดาจะทำร้ายฉันได้เหรอ?” โลกิหัวเราะเยาะ ยื่นนิ้วสองนิ้วออกมาต้านรับคมดาบตรงทั้งสองเล่มของหลินชีเยี่ย!ดวงตาของเด็กหนุ่มหรี่ลงเล็กน้อย แสงสีทองวาบผ่านคมดาบ!แสงดาบสีทองพุ่งออกมาราวกับพระจันทร์เสี้ยว ชั่วขณะหนึ่งสาดส่องมุมหนึ่งของท้องฟ้าอันมืดมิด ในวินาทีที่แสงดาบสัมผัสปลายนิ้วของโลกิ สีหน้าของอีกฝ่ายก็เปลี่ยนไป ร่างกายหายวับไปจากที่เดิมอย่างประหลาด ราวกับไม่เคยอยู่ที่นั่นมาก่อนแสงดาบสองสายผ่านเข้าไปในความว่างเปล่า หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย หันไปมองด้านหลังเห็นโลกิสีหน้าเคร่งเครียด ปลายนิ้วทั้งสองมีรอยเลือดปรากฏ เขาก้มลงมองเลือดที่ไหลออกมา แล้วมองไปที่หลินชีเยี่ยด้วยความสงสัย“แค่ดาบพังๆ สองเล่มนั่น กลับทำร้ายฉันได้จริงๆ งั้นเหรอ?” โลกิขมวดคิ้วแน่น “แถมเมื่อครู่ฉันได้ใช้ ‘กลลวง’เปลี่ยนแปลงความเป็นจริงที่นายทำร้ายฉันไปแล้ว ทำไมบาดแผลยังคงอยู่?”หลินชีเยี่ยปล่อยมือทั้งสองลงตามธรรมชาติ เลือดจากปลายดาบหยดลงบนพื้นทีละหยด เขาเอ่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย“อาวุธของมนุษย์ธรรมดาไม่มีทางทำร้ายนายได้ ดังนั้นฉันจึงทำร้ายนายได้”“นายเปลี่ยนแปลงความเป็นจริง บาดแผลนั้นไม่มีทางมีอยู่ ดังนั้นมันจึงมีอยู่”“การพลิกกลับทุกสิ่งที่ไม่สมเหตุสมผล นี่คือ ‘ปาฏิหาริย์’ นี่คือ [พิภพเทพ] ที่แท้จริง”“ฉันคือความเป็นไปได้เพียง
